Πέμπτη, Μαΐου 29, 2008

Απόψεις...

Για τις δηλώσεις του κ. Αλαβάνου και την συνεργασία ΠΑΣΟΚ - Συνασπισμού

Ο κ. Αλαβάνος είπε ότι τυχόν συνεργασία του Συνασπισμού με το ΠΑΣΟΚ θα ήταν κάθοδος στον Άδη. Σύμφωνα με την ορθόδοξη θεολογία η κάθοδος στον Άδη είναι προϋπόθεση της ανάστασης. Αυτή είναι η διαφορά ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και το Συνασπισμό. Γι΄ αυτό πρέπει το ΠΑΣΟΚ να διεκδικήσει την αυτοδύναμη πλειοψηφία, μια πλειοψηφία ικανή να συνεργαστεί και με άλλες δυνάμεις όπως είναι ο Συνασπισμός. Αλλά ένα ΠΑΣΟΚ παρακλητικό που εμφανίζεται να ζητά συνεργασία για να δίνει την ευκαιρία στον κ. Αλαβάνο να την απορρίπτει, δεν είναι το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου, δεν είναι το ΠΑΣΟΚ που θέλει η προοδευτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού.


Για την ακρόαση Α. Βγενόπουλου στη Βουλή

Ο κ. Βγενόπουλος υπερασπίζεται με σθένος τα επιχειρηματικά του συμφέροντα γιατί αυτή είναι η δουλειά του. Το ερώτημα που υπάρχει στα χείλη κάθε πολίτη είναι ποιος προστατεύει και υπερασπίζεται το δημόσιο συμφέρον. Το συμφέρον των απλών πολιτών. Το συμφέρον της κοινωνικής πλειοψηφίας. Και αυτό είναι υποχρέωση του πολιτικού συστήματος, είναι υποχρέωση των πολιτικών προσώπων είναι υποχρέωση των πολιτικών κομμάτων. Αυτό είναι το μήνυμα που πρέπει να στείλουμε σε όλους τους πολίτες.


Για το άρθρο 16

Η απόρριψη της αναθεώρησης του άρθρου 16 δημιουργεί ένα πλαίσιο ασφάλειας δικαίου. Πρέπει η κυβέρνηση να σταματήσει τις υποκριτικές δηλώσεις. Πρέπει τα κόμματα να προστατεύσουμε την ομαλή λειτουργία του πανεπιστημίου. Μόνον το ανοικτό πανεπιστήμιο είναι πανεπιστήμιο που αγωνίζεται, διεκδικεί και οργανώνει το μέλλον. Όποιος αγαπά το δημόσιο πανεπιστήμιο, πρέπει να διασφαλίζει το δημόσιο πανεπιστήμιο απέναντι στα φαινόμενα ενδοπανεπιστημιακής βίας.

21 σχόλια:

chris είπε...

κύριε Βενιζέλο,
προσωπικά θεωρώ ότι μια συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΣΥΝ είναι ΟΤΙ το πιο συμφέρον για τον ελληνικό λαό. Αλλωστε είναι σενάριο μεσα στο πλαίσιο του εφικτού. Αν και εδώ που τα λέμε το σενάριο της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΚΚΕ ήταν στη σφαίρα του παραλόγου μέχρι που έγινε πραγματικότητα!
Αναμφίβολα η αριστερά έχει να κερδίζει ψήφους από το Κεντρο-αριστερό και τον Κεντρώο χώρο.
Γι'αυτό και πρώτος στόχος της είναι το ΠΑΣΟΚ και έπειτα η ΝΔ.
Σε ότι αφορά το ΣΥΝ είναι λογικό να αρνείται, τούτη τη στιγμή, οποιαδήποτε συμμαχία με το ΠΑΣΟΚ. Αν εκδήλωνε από τώρα τέτοια επιθυμία θα είχε σίγουρα μεγάλη πτώση στα ποσοστά του. Θα δικαιώνονταν στα μάτια του κόσμου το ΚΚΕ που θέλει να ταυτίζει το ΠΑΣΟΚ με τον ΣΥΝ.
Το θέμα βέβαια είναι πως αντιδρά το ΠΑΣΟΚ.
Συμφωνώ απολύτως με τις θέσεις σας σε ότι αφορά την προσέγγιση με τον ΣΥΝ.
Επιθυμητή η συνεργασία, όχι όμως να "πέσουμε στα πόδια" τους...

ΖΗΝΑ είπε...

Το ΠΑΣΟΚ εμφανίζεται να ζητά συνεργασία για να δίνει την ευκαιρία στον κ. Αλαβάνο να την απορρίπτει, δεν είναι το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου, δεν είναι το ΠΑΣΟΚ που θέλει η προοδευτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού.

Σύντροφε και αγαπητέ Βαγγέλη ας μην επαναφέρουμε την εσωστρέφεια .Τι πάει να πεί ότι το σημερινό ΠΑΣΟΚ δεν είναι του Ανδρέα .Σε θέλουμε ουραγό και προστάρη στο ΠΑΣΟΚ.Και κάτι άλλο έχουμε φύγει απο τις αυτοδύναμες Κυβερνήσεις.Η συνεργασία με τον ΣΥΝ είναι απαίτηση της Ελληνικής κοινωνίας.
http://blogspotzina-zina.blogspot.com/

Ανώνυμος είπε...

Αγαπητέ συντροφε.
Ειμαι από εκείνους πού ενοχλήθηκαν σφόδρα,εξ αιτιας τής απαράδεκτης συμπεριφοράς καί τακτικής σου, τή βραδυά τής μεγάλης ηττας. Αυτό ομως δέν σημαίνει σέ καμία περίπτωση πώς αγνοω τό στιβαρό σου λόγο,τίς ιδιαίτερες πολιτικές δυνατότητες πού διαθέτεις,καί τίς απολύτως σωστές απόψεις πού διατύπωσες στό ζήτημα τής συνεγασίας μας , μέ τόν Συνασπισμό.
Τό ΠΑΣΟΚ ειναι κόμμα "ΑΝΑΔΕΛΦΟ" στό πολιτικό μας σύστημα.Κατά τήν γνώμη μου θά πρέπει του λοιπου, νά ασκεί ΤΡΙΜΕΤΩΠΟ πολιτικό , και ιδεολογικό αγωνα.Επίθεση ανηλεη στίς ηγεσίες τών δήθεν αριστερών κομμάτων, καί προσπάθεια ενημέρωσης τών οπαδών τους γιά τήν διαχρονικα,υπέρ ουσιαστικά τής αντίδρασης, δράσης τους.Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ουτε τούς χαιδευε, ουτε τούς παρακαλουσε.Αυτό δέν τόν εμπόδισε νά συσπειρώσει γύρω του , τήν πλειψηφία τών ΕΑΜογενών, καί ΕΔΑτογενών πολιτων εκείνης τής εποχής, καί να μεγαλουργήσει.Ακολουθειστε τό δρόμο που χάραξε εκινος.Ξανακαντε τό μεγάλο..
ISKRA

Ψυχάκιας είπε...

Ευχάριστο θα ήταν κε Βενιζέλο να ζούσαμε σε έναν κόσμο στο οποίο στο λεξιλόγιο των πολιτικών προσώπων δεν θα υπήρχε η έννοια "απλός πολίτης".

Σε αυτόν τον ιδανικό κόσμο θα ήμασταν όλοι απλά "πολίτες" και εμείς οι "απλοί" και εσείς οι "μή απλοί".

Σε αυτόν τον ιδανικό κόσμο κε Βενιζέλο δεν θα υπήρχαν "οπαδικές στάνες" με κομματικές ετικέτες αλλά 300 πολίτες οι οποίοι πέρα από κάθε προσωπική φιλοδοξία θα υπηρετούσαν το συμφέρων των υπολοίπων 10 εκατ. πολιτών.

Σε αυτόν τον ιδανικό κόσμο ο κάθε κος Βγενόπουλος, κος Βενιζέλος και κος Ψυχάκιας θα είχε το αναφαίρετο φυσικό δικαίωμα στην επιλογή. Θα μπορούσε ελεύθερα να επιλέξει ποιος θα είναι ο ρόλος και η συνεισφορά του απέναντι στο κοινωνικό σύνολο. Θα ήξερε όμως πως αν η επιλογή του δεν ήταν σύμφωνη με τους νόμους θα είχε να αντιμετωπίσει την τυφλή και αμείλικτη δικαιοσύνη.

Αυτός ο ιδανικός κόσμος κε Βενιζέλο είναι η ανάσταση.

Η ανάσταση όπως πολύ σωστά επισημάνατε προϋποθέτει το θάνατο..
..Το "θάνατο" της σημερινής "γηπεδικής-πρωινάδικης" πολιτικής των "επαγγελματιών μή-απλών πολιτών"..Το "θάνατο" της ηθελημένης "αυτοψηφοποίησης" των απλών πολιτών..Το θάνατο της αποτυχημένης παράστασης-απάτης "σήμερα κυβέρνηση αύριο αντιπολίτευση".

Δυστυχώς όμως, προς το παρόν ο μόνος "θάνατος" που φαίνεται στη σκηνή είναι της ελπίδας!

Γιωργος Κουλαουζιδης είπε...

Αγαπητέ Βαγγέλη*,
Είμαι απόφοιτος ελληνικών πανεπιστημίων αλλά και ξένου πανεπιστημίου. Είμαι επίσης υπέρμαχος ενός δημοσίου πανεπιστημίου το οποίο και στηρίζω με την φορολογία μου (η δημόσια υγεία και η δημόσια παιδεία είναι άλλωστε οι μόνοι τομείς για τους οποίους αξίζει να φορολογείται ο πολίτης)αλλά θα επιθυμούσα πραγματική αυτοδιοίκηση και αυτονομία των Πανεπιστημίων. Από την άλλη ως πρώην εργαζόμενος (δηλαδή απολυμένος μετά από 12αετή εργασία σε ιδιωτικό εκπαιδευτικό ίδρυμα**) σε εργαστήριο ελευθέρων σπουδών, το οποίο μάλιστα "έστησα" πιστεύω ότι είναι εντελώς απαραίτητη η επιβολή μιας τάξης, η δημιουργία ενός νομοθετικού πλαισίου διασφάλισης της ποιότητας αλλά και προστασίας των εργαζομένων σε αυτά τα ιδρύματα. Θυμάμαι ότι από παλιά δήλωνες ότι υπάρχει δυνατότητα νομοθετικής ρύθμισης για τα ιδρύματα αυτά (εκ των οποίων μερικά είναι πολύ καλά ιδρύματα π.χ. Deree, Anatolia, Perrotis College, και μερικά είναι μαϊμούδες). Τώρα που κάτι ανάλογο λέει ο κ. Στυλιανίδης τι θέση θα κρατήσουμε εμείς; Γιατί εγώ προσωπικά είμαι υπέρ της τακτοποίησης του χάους αυτού. Θα ήθελα να ξέρω τη θέση σου.

Γιώργος Κουλαουζίδης
Μέλος της Σ.Ε. της Τ.Ο. Μίκρας
Μέλος του Συμβ. Επιμόρφωσης Β' Θεσσαλονίκης






*Ο ενικός χρησιμοποιείται ως ένδειξη οικειότητας και συντροφικότητας και σε καμία περίπτωση δεν υπονοεί έλλειψη σεβασμού ή κάτι αναλόγως ανόητο (όπως π.χ. η κατά "Ζουράρι" χρήση)

Ανώνυμος είπε...

>Σύμφωνα με την ορθόδοξη θεολογία η κάθοδος στον Άδη είναι προϋπόθεση της ανάστασης<
Δεν υπάρχει Άδης στην Ορθόδοξη Θεολογία!
========
Με το νέο εκλογικό έχει νόημα η συνεργασία εφόσον δεν οδηγεί σε εκλογική-κυβερνητική πλειοψηφία;

>Το ερώτημα που υπάρχει στα χείλη κάθε πολίτη είναι ποιος προστατεύει και υπερασπίζεται το δημόσιο συμφέρον.<

Πάντως σίγουρα όχι η κυβέρνηση και το πασόκ. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο.

>Αυτό είναι το μήνυμα που πρέπει να στείλουμε σε όλους τους πολίτες.<


ΔΕν σταματάτε το δούλεμα λέω εγώ. Από τη μια κενολογίες για τα δικαιώματα του πολίτη και από την άλλη υπερψήφιση της συνθήκης χωρία καμμία απολύτως ενημέρωση. Και μετά την υπερψήφιση το θέατρο για δημοψήφισμα. Καλά δεν ντρέπεστε καθόλου; Έχετε χάσει -αν είχατε ποτέ-και το τελευταίο ίχνος ηθικής;Νομίζετε ότι απευθύνεστε σε ηλιθίους;
>Η απόρριψη της αναθεώρησης του άρθρου 16 δημιουργεί ένα πλαίσιο ασφάλειας δικαίου.<

ΤΡΙΧΕΣ. Γεμίσατε την Ελλάδα κέντρα ελευθέρων σπουδών και τώρα κόπτεσθε για το δημόσιο πανεπιστήμιο.

Ανώνυμος είπε...

Κύριε Βενιζέλο,
Θα ήταν θετικό να ανοίγατε μια συζήτηση για την διαγραφή του τέως πρωθυπουργού.

Ευάγγελος Μαρκάκης είπε...

Κύριε Καθηγητά,
Χάρηκα αφάνταστα γιατί διάβασα στο Πολιτικό σας Ημερολόγιο μία ξεκάθαρη, αντρίκεια τοποθέτηση για τη στάση που έχει τηρήσει ο κ. Βγενόπουλος το τελευταίο διάστημα, μακριά από ψευτοπαλληκαρισμούς, λαϊκισμό, ψηλομύτικες τοποθετήσεις. Είναι αλήθεια να απορεί κανείς με αυτά που βλέπει να συμβαίνουν γύρω του! Βουλευτές προσβάλλονται γιατί τους απεκάλεσαν "υπηρέτες του Λαού", υπεραμύνονται σθεναρά του "δικαιώματός τους" να βαφτίζουν τα πάντα "πολιτικό λόγο", μέσα μαζικής ενημέρωσης σπεύδουν να τους υπερασπιστούν έναντι του δήθεν κινδύνου "ποινικοποίησης της πολιτικής ζωής"! Πέρα από τα όρια που το Σύνταγμα και ο Νόμος έχουν θέσει, έχουμε ξεχάσει και την αγωγή μας, την καλή ανατροφή και τους καλούς τρόπους!
Και δυστυχώς, μέσα σε αυτό το αλαλούμ, το ΠΑΣΟΚ παρουσιάζεται εν συγχύσει. Αντί να καταδικάσει την αιφνίδια και εν μιά νυκτί αλλαγή του Νομοθετικού Πλαισίου μεσα στο οποίο δραστηριοποιείται το ελληνικό και ξένο επιχειρείν, πράγμα ανήκουστο και καταστροφικό για την οικονομία μας και την αξιοπιστία της, αναλώνεται σε ανέξοδους λεονταρισμούς δήθεν άρσης της βουλευτικής ασυλίας, την οποία ούτε είδαμε ούτε πρόκειται να δούμε. Είναι πλέον προφανές ότι μεγάλη μερίδα πολιτικών πιστεύει ότι ο λαός, πέρα από έλλειμμα κρίσης, έχει και σοβαρό έλλειμμα μνήμης, ή ότι τουλάχιστο η διάρκεια της μνήμης του εξαρτάται από τα ΜΜΕ. Πλανώνται πλάνην οικτράν...

Ανώνυμος είπε...

Το κακό κ.Βενιζέλε μου είναι ότι το ΠΑΣΟΚ εν έτει 2008,αντιμετωπίζει τα προβλήματα που είχε η ΝΔ μέχρι το 1996. Διότι όλα αυτά τα χρόνια, η "ελέω ονόματος" οικογενειοκρατία του Κινήματος δεν επέτρεψε την πραγματική αλλαγή του, δεν επέτρεψε την πραγματική συζήτηση και αναζήτηση. Νομίζατε οι πιο πολλοί ότι έφτανε το όνομα Παπανδρέου, για να μείνει το Κίνημα στην εξουσία. Όπως ακριβώς οι παράγοντες του ποδοσφαίρου νόμιζαν ότι ο Ρεχάγκελ του 2008 είναι ίδιος με τον ΡΕχάγκελ του 2008. Τώρα πια όμως είναι αργά...
Μάρκος

ΑΓΙΟΣ είπε...

Κύριε Βενιζέλε,

Ανοίξατε σοβαρά θέματα:

Συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ
Ένα κόμμα και δη και ένα κόμμα εξουσίας, το οποίο πορεύεται σε μια εκλογική αναμέτρηση με πεποίθηση ότι δεν θα επιτύχει εκλογική αυτοδυναμία είναι καταδικασμένο να αποτύχει. Προσωπικά θεωρώ ότι μια συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ θα καταστεί επιζήμια για το κήνημα.

Υπόθεση Βγενόπουλου
Ο κάθε πολίτης της χώρας έχει δικαίωμα να προασπίζει την τιμή και την υπόληψή του με όποιον τρόπο θέλει. Δεν μπορεί όμως κανείς να μην ψέξει μια μεθοδευμένη κίνηση από τον κ. Βγενόπουλο αφενός να τρομοκρατήσει και να φιμώσει το κόμμα της μείζονος αντιπολίτευσης, που εκπροσωπεί το λαϊκό αίσθημα και αφετέρου να τονίσει την παντοδυναμία του σε οικονομικό και πολιτικό επίπεδο.

Άρθρο 16
Θέλω ένα πανεπιστήμιο δημόσιο. Δωρεάν παιδεία για όλους, χωρίς αποκλεισμούς κοινωνικούς και οικονομικούς. Δεν θέλω ένα πανεπιστήμιο, πρόσβαση στο οποίο θα έχει μόνο η οικονομική νομενκλατούρα. Δεν έχουν όλοι τα χρήματα, για να σπουδάσουν τα παιδιά τους στο Harvard. Θέλω όμως και ένα δημόσιο πανεπιστήμιο οργανωμένο με βάση αξιοκρατικά κριτήρια. Θέλω ένα επίπεδο για το ελληνικό πανεπιστήμιο, το επίπεδο του Harvard αν είναι δυνατόν. ΠΡΕΠΕΙ το ελληνικό πανεπιστήμιο να καθαρίσει από τα κομματόσκυλα, τους λεγόμενους και "αιώνιους" φοιτητές. Δεν λέμε να απολιτικοποιηθεί. Απλώς να μην γίνεται αντικείμενο κομματικής διελκυστίνδας. ΠΡΕΠΕΙ η πολιτεία να το στηρίξει οικονομικά. ΠΡΕΠΕΙ να αλλάξει η νοοτροπία των ακαδημαϊκών, άρα και ο τρόπος εργοδότησης και αξιολόγησής τους.

pigkouinos είπε...

Π.Α.Σ.Ο.Κ
Άστρα
Καθισμένος στην βεράντα στο χωριό μου κοιτούσα τα άστρα και προσπαθούσα να βρω το δικό μου αν γεννήθηκε η δεν υπήρξε ποτέ .

Ποτέ
Δεν ξερό αν γεννήθηκε η χάθηκε ποτέ
Είναι ένα όραμα που ήρθε από το άγνωστο
Της ζωής μου το χθες
Και ωμός η εικόνα ψιλά στον ουρανό
Είναι ένα αστέρι μαγικό
Εκεί που όλα είναι μυθικά
Σαν την ζωή που κιλά
Μονάχα μια φορά
Και μετά ποίος ξερή το μετά
Μάλλον ένα αστέρι θα ανάψει
Και θα χαθεί ξανά

Υ.Σ
Υποκλίνομαι σε ένα αστέρι που ίσος δεν γεννήθηκε ποτέ η δεν θα χαθεί ποτέ στην ζωή μου .
25/6/2008 8:20 μμ
pigkouinos

Ανώνυμος είπε...

Το ΠΑΣΟΚ πίστευα ότι εξέφραζε κυρίως την δημοκρατική παράταξη που πάντα εκφραζόταν μέσω από κεντρώες αντιλήψεις και όχι αριστερές. Τυχόν συνεργασία με τον συνασπισμό ακροαριστερών κομμάτων που λέγεται ΣΥΡΙΖΑ, παραδίδει πλήρως τον χώρο του κέντρου στην δεξιά. Στην Ελλάδα ποτέ δεν είχε πλειοψηφία η αριστερά, που στην καλύτερη των περιπτώσεων αθροιστικά όλα τα ποσοστά της φτάνουν το 25%. Άρα όποιος δεν θέλει να μας κυβερνάει η δεξιά, πρέπει να κατανοήσει ότι πρέπει να κερδίσει ξανά τον κεντρώο χώρο και να αφήσει τις ψευδαισθήσεις για διακυβέρνηση της χώρας μόνο από την αριστερά.
Επίσης να υπενθυμίσω ότι η αριστερά συγκυβέρνησε πριν από 20 χρόνια μαζί με την δεξιά, και προσπάθησαν να βάλουν στην φυλακή τον μέγιστο ηγέτη Ανδρέα Παπανδρέου.
Ελπίζω να ληψθεί η άποψη μου υπόψην,ως ενός ψηφοφόρου που θεωρεί ότι πλέον δεν υπάρχει πολιτικός χωρός που τον εκφράζει. Διότι ούτε δεξία ψήφισα ποτέ μου, ούτε αριστερά αλλά δυστηχώς πλέον ούτε το ΠΑΣΟΚ βλέπω ότι ταιριάζει στην δημοκρατική - πατριωτική - κεντρώα ιδεολογία μου.

Π.Κ.
Από Θεσσαλονίκη

Ανώνυμος είπε...

"Ο κ. Αλαβάνος είπε ότι τυχόν συνεργασία"...ώστε το σύγχρονο ΠΑΣΟΚ θα έχει κάτι από την "μαλλιαρή" διάλεκτο του ΠΑΣΟΚ του 1981..."τυχόν συνεργασία"....και εις ανώτερα!
Μάρκος

Ανώνυμος είπε...

Αγαπητέ κ. Βενιζέλο. Έχω την αίσθηση ότι το ζήτημα δεν είναι αν ο κ. Αλαβάνος και ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει την συνεργασία ή όχι. Η αυτοδυναμία είναι εύκολη υπόθεση αν ξεκινήσουν οι πολιτικοί φορείς (τα κόμματα εν προκειμένω) να παράγουν πολιτική και να εκπονούν προγράμματα που θα λαμβάνουν υπόψιν την σταδιακή ανάκαμψη της χώρας και τον πολίτη. Αυτό ήταν, εξάλλου, το μεγάλο φάουλ του Σιμίτη, η φιλοσοφία του και η πρακτική του: εκσυγχρονισμός για τον εκσυγχρονισμό και ο "άνθρωπος" στο περιθώριο.

Βασική παράμετρο θεωρώ την ειλικρίνεια έναντι του λαού. Δηλαδή μην προσπαθούνε οι πολιτικοί, τριτοκοσμικά, να εκπονούν "προγράμματα" μεγαλόπνοα τα οποία καταρτίζονται και εκφωνούνται μόνο προς άγραν ψήφων. Αυτό ο πολίτης το καταλαβαίνει πολύ καλά. Θέλουμε προγράμματα ρεαλιστικά, που πολύ απλά σημαίνει: Παιδιά τα δεδομένα της οικονομίας είναι αυτά. Εμείς στηην πρώτη τετραετία μπορούμε να φτάσουμε μέχρι το σημείο χ. Η παιδεία έχει αυτα τα προβλήματα: από τα 10 που πέπει να γίνουν, την πρώτη τετραετία, θα διορθώσουμε τα 2. Αν όλοι συμπεριφέρονταν έτσι, θεωρώ, ότι πολά θα γίνονταν από την μεταπολίτευση και μετά.
Πέστε την αλήθεια με εντιμότητα στον ελληνικο λαό, υποσχεθείτε πράγματα που μπορούν να γίνουν, χωρίς φλύαρα και φιλόδοξα προγράμματα, που αν τα ακούσει κάποιος νουνεχής τουλάχιστον θα γελάει. Αυτή η νοοτροπία σε σχέση με την εντιμότητα θα βρει απήχηση κι γι' αυτό οδηγούμαστε στην κατάρρευση του δικομματισμού...

Ανώνυμος είπε...

Αγαπητέ κ. Βενιζέλο. Είμαστε σε μια δύσκολη καμπή. Εκλογές πλησιάζουν και το ΛΑΟΣ δήλωσε ότι θα συνεργαστεί με τη ΝΔ. Αν ο ΣΥΡΙΖΑ παραμείνει στις θέσεις του περί μη συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ, και εξαιτίας αυτής της στάσης κινδυνεύσουμε να δούμε τον Άδωνι Γεωργιάδη υπουργό Παιδείας, ο ΣΥΡΙΖΑ άθελά του θα είναι συνένοχος για την όποια κατάντια. Ο εφιάλτης να μπουν σε κυβερνητικό σχήμα πολιτευτές του ΛΑΟΣ προμηνύει ότι πιθανώς η επόμενη μέρα της πιθανής κατάρρευσης του δικομματισμού δεν θα είναι και ό,τι καλύτερο!!!!

Ανώνυμος είπε...

Περίεργα ποτάμια κυλούν
Σαν την ζωή που αναζητά
Αλλά ποτέ δεν ξαναγυρνά
Σαν την στιγμή που κιλά
Σαν το δάκρυ που δεν θα
Έρθει το ίδιο ξανά
Μα όλα κυλάν έτσι και η εικόνα
Και η χαρά που περνά
Σαν το ποτάμι που δεν ξαναγυρνά

Υ.Σ
Υποκλίνεται ένας αγράμματος τύπος
7/8/2008 8:09 μμ

Ανώνυμος είπε...

Μεγάλε μόνο ένα καλόν λόγο θα πω που είπες όχι στον συνασπισμό βέβαια πρέπει να φύγουν πόλη που πέρασαν καιρό στο κόμμα .
Ο πατριώτης μου ο Λαλιώτης ξέρει να είναι άρχοντας και λύκος στην πολιτικοί ζωή αυτής της χώρας .Δεν ξερό γιατί στάθηκε δίπλα στον γιο ίσος γιατί στάθηκε δίπλα και στον πατέρα.
Τον σέβομαι γιατί ………..έφυγε όταν αυτό που ερχόταν δεν ταίριαζε στην δικιά του …………ιδεολογικοί κουλτούρα

Υ.Σ
Υποκλίνεται ένας αγράμματος
Pigkouinos
8/8/2008 9:07 PM

pigkouinos είπε...

Το ηφαίστειο που κιλά στα σπλάχνα της γης.....?

Αλήθεια ποτέ δεν βρήκα η δεν μελέτησα τον τύπο μου σαν έναν τύπο που είναι βαθιά οικολογικό άτομο .Αλήθεια τη σημαίνει αυτό σήμερα η και τη θα σήμαινε πριν δέκα η και είκοσι χρόνια στην ζωή την περασμένη η την τωρινή .Δύσκολο κομμάτι σήμερα όλοι μιλάν για αυτό το θέμα μα όλοι ζητάν μια περίεργη ζωή , με κινήσει από τα σπλάχνα της ηφαιστειακής γης που παράγει και εμείς καταναλώνουμε .
Η προφήτες μιλάν για το τέλος
Για την αρχαιότητα
Για μια εποχή που σήμερα δεν γυρνά πίσω
Τα κόμματα πιάνονται από θεωρήματα και αλλά για να βολεύονται στην εξουσία
ΠΡΟΝΟΜΙΑ ΠΟΛΛΑ
Αμάξια
Λεφτά
Ταξίδια
Δωράκια
Διορισμούς
Μια παγκόσμια αλυσίδα υποκρισίας σε μια γενιά που έφερε την αλαζονεία και την καταστροφή στην ηφαιστειακοί γη μας .Η επιστήμη πρώτα κατέστρεψε κομμάτια της γης και τώρα θα τα ξαναφέρει σε μια ήπια μη καταστροφικοί απατή .Η αρρώστιες έρχονται ξαφνικά και όλοι η άνθρωποι γέμισαν από φάρμακα την μίζερη ζωή τους .Όταν είναι μικρή ποθούν εξορμούν δημιουργούν και όταν περάσουν τα σαράντα απλός γίνονται πιο οικολόγοι σε κομμάτια ζωής για τους άλλους .
Αλήθεια γιατί δεν γίνεται εργοστάσιο για τα σκουπίδια σε τρις η και τέσσερις δήμους μαζί ..........ΞΕΧΑΣΑ ΘΑ ΦΑΜΕ ΤΗΝ ΒΡΟΜΑ ΕΜΕΙΣ άσε να την ΦΑΕΙ Ο ΑΛΛΟΣ .
Κατά τα αλλά η οικολογία είναι το ψωμί το μαύρο με λίγο πλούσιο περιτύλιγμα με μπόλικα λίπη .Ο ανθότοπος περπατά λέει τώρα η πάει γυμναστήριο αίνο ζει στην πόλη που την τρώει η βρομά και το καυσαέριο .Κατά τα αλλά δεν καπνίζει δεν ποινή αλλά πεθαίνει από μια περιφερή αρρώστια στην ζωή του ..........ΚΑΛΟ ΔΕΝ ΛΕΩ .
Είναι σαν την αγάπη που υποτίθεται λέει ένας σε μια η και το αντίστροφο και όταν χόρτα ζουν την ηδονή χάνονται και η διό η απελευθερώσει της αμαρτίας για τους βολεμένους δημόσιους υπάλληλους ..............ΠΑΠΑΔΕΣ .

Και θα βγει ένας κρατικοδίαιτος η ένας που διόρισε το πέδη στο βάθη κράτος , και θα μου πι το κράτος δεν έχει λεφτά ...........ΓΕΛΑΩ κύριοι έχουμε πολλά λεφτά οπός και πόλους προνομιούχους που πληρώνονται από το κράτος .

Μιμή ποτέ θα γυνή η καινοτομία θα μου πεις το χωράφι ακόμα έτσι θα μίνι θα φυτρώσουν αγριάδες , θα κλειστή το χωράφι από τα ζουζούνια που θα σκάψουν και θα κάνουν μια άλλη υπόγυια ζωή .
ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΙΣΟΙ Η ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΙ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟΙ ΚΛΙΜΑΚΑ ΣΕ ΠΙΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΖΩΗΣ ΜΙΑΣ ΧΩΡΑΣ ..........ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα.
Τα κόμματα απλός τρέχουν να λουφάξουν μέσα στην ίδια την υποκρισία ο κόσμος τρέχει και ψηφίζει οπός και παλιά , όταν έρχεται η ορά της κρίσης η Κυριακή τον λεπρών μυαλών .Μια κοινωνία που απλός απαιτεί γιατί η πεδία της είναι σαν έναν που δεν ξερή τη σημαίνει ιδιωτικώς τομέας ....ΚΥΝΟΣ ΣΚΛΑΒΟΣ σε ένα κομμάτι δύσκολης επιβίωσης .Το κουμουνιστηκο κράτος που ζούμε είναι ένα κατή από μια σάπια , γενιά ξεχασμένων άγονων γιατί ήδη η περισσότεροι μετά τον άγονα γίνανε κρατικά πεδία .Ξεχνάω ονόματα Μιμή θύμισε μου ............ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΗ ΚΑΙ ΜΠΕΡΔΕΥΟΜΕ .Κάθε φορά μιλά ένας βολεμένος πανεπιστημιακός για μια πεδία που δεν ύπαρχοι σε κανόνες ελεύθερης οικονομίας για μια κουμουνιστηκει κοινωνία κάνη .
Τρέξτε όλοι
Στράτο
Αστυνομία
Ιδική φρουροί
Δάσκαλοι
ΟΤΙ ΕΧΕΙ ΑΡΩΜΑ ΒΑΘΗ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΔΙΑΙΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΙΣΟΙ ΤΟ ΒΑΘΗ ΚΡΑΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΔΟΥΛΕΙΑ .
Ξερό τη θα πεις ...........ΖΗΛΕΥΩ .........δύσκολο κομμάτι εμείς στον ιδιωτικό τομέα δεν έχουμε αρχή και τέλος .Μπορεί μερικές φορές να ζηλεύω ανθρώπινο για μια σκλαβωμένη και γυμνή κοινωνία δίχως προνομία .

Μιμή
Γράψε ένα βιβλίο για την ταξική πάλη διό κοινωνιών ...........ΚΑΙ ΑΝ ΞΑΝΑΒΓΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΠΑΡΜΕ ΤΗΛΕΦΩΝΩ .........σαν το βιβλίο τότε που έσπαγαν τα βιβλιοπωλεία επειδή τα έβαζες με την εκκλησία .Κομμάτια υγείας σε ένα κράτος και σε ένα παρακράτος .
Τα σέβη μου από ένα ΑΓΡΑΜΜΑΤΟ σκλάβο του ιδιωτικού τομέα ............ξερό Γέλας αλλά η κοινωνία νόσοι και δεν ύπαρχοι ο τρελός γιατρός να φέρει την επανάσταση την καινοτομία σε μια ενχιρηση που δεν έχει σίγουρο αποτέλεσμα .

Υ.Σ

Το δημοσιεύω σε σας και όχι στον Μιμή
Γιατί ………εσείς πρέπει να γίνεται το αύριο και όχι το χθες……..αλλιώς

Ανώνυμος είπε...

Ο δρόμος

Περίεργη λέξη αλήθεια ακόμα περίεργα νοιματα για αυτός που πέρασαν η θα διαβούν περίεργους ξεχασμένους δρόμους.

< ΟΤΑΝ ΚΛΙΝΗ ΕΝΑΣ ΔΡΟΜΟΣ ΑΝΟΙΓΕΙ ΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ > ......?

Βρέθηκα σε ένα μαγαζάκι που η εργατική κινήσει σαν εμένα τον απλό άνθρωπο της χειρονακτικής εργασίας έκατσα να φάω ένα σουβλάκι με μια μπίρα γύρο μου άνθρωποι σαν εμένα με ένα άρωμα περίεργο .Όλοι σαν εμένα και ωμός διαφορετικοί σαν έναν δρόμο που περπατήσαμε μαζί και ωμός κάπου χαθήκαμε .Εκεί μέσα να πεζή η τηλεόραση και το αιρκοντίσιον μόλις είχαν σκολάσει μεσημέρι και όλοι με τα ίδια εδέσματα στα τραπέζια .

ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ.........?
Περίεργος δρόμος σαν τους θείους μου που παλεύουν μια ζωή σε μια μακρινή χώρα την Αμερική και μετά τα ξαδέρφια μου που πήγαν εκεί και σήμερα απλός μιλάν για την εκεί πατρίδα τους που σίγουρα πατρίδα σου είναι εκεί που η ζωή και η μύρα ζωγράφισαν το παζλ του δικού σου δρόμου.

Δεν ξερό αν αυτή θα γυρίσουν η θα μηνούν σε αυτό που η ζωή τους έστειλε ένα περίεργο μοναχικό ταξίδι ανάμεσα σε ξένους οπός ένοιωσα εγώ εχθές σε αυτήν την ταβερνητσα όλοι μίλαγαν ξένα και εγώ μονάχος σαν να ήμουν ένας από αυτούς που ήρθαν σε μια άλλη πατρίδα .

Σαν την μάτια εκείνης της γερμένης
Κυρά που σμίξαμε και ενωθήκαμε
Που ιδρώσαμε και ξεχαστήκαμε και την άλλη μέρα ξύπνησα μονάχος
Σε ένα άδειο κρεβάτι
Αίνο η μπόρα έλουζε την πόλη
Και την ψυχή μου
Γυμνός και όρθιος να κοιτώ το ξύπνημα της πόλης
Και μετά ένας άλλος δρόμος ξεκίνησε
Για μένα

Pigkouinos………….της μοναξιάς.........

Ανώνυμος είπε...

Κύριε Βενιζέλο, τυγχάνω ένας εκ των φοιτητών σας όταν ακόμη διδάσκατε συνταγματικό δίκαιο στο τμήμα Νομικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, και ανέκαθεν ψηφοφόρος του ΠΑΣΟΚ. Ακούω με μεγάλο ενδιαφέρον τις απόψεις οι οποίες διατυπώνονται από διαφόρους για την αναγκαιότητα συνεργασίας του ΠΑΣΟΚ με το ΣΥΡΙΖΑ και θα ήθελα να καταθέσω στον παρόντα χώρο κάποιες σκόρπιες σκέψεις μου σχετικά με την εν λόγω προοπτική της πιθανής ή μη συνεργασίας!
1)Καταρχήν, δεν είμαι κάθετα αντίθετος σε μία τέτοια συνεργασία, πλην όμως φοβάμαι ότι ο πολιτικός πολιτισμός μας δεν έχει εθίσει το λαό μας σε τέτοιου είδους πειράματα, και στην πράξη μία τέτοια συνεργασία οδηγεί εκ των πραγμάτων σε κυβέρνηση απόλυτης μειοψηφίας, αφού το πλειοψηφούν μίας κυβέρνησης συνεργασίας κόμμα αναγκαστικά εξαρτάται, άγεται και φέρεται από τη βούληση του μειοψηφικού εταίρου του. Συνεπώς, ο μειοψηφών εταίρος ένος τέτοιου κυβερνητικού συνασπισμού είναι αυτός ο οποίος και τελικά αποφασίζει για ο,τιδήποτε.
2)κατά δεύτερον, στην παρούσα συγκυρία, είναι δυνατή μία τέτοια συνεργασία; κατά την ταπεινή μου άποψη όχι, καθόσον υπάρχει η εκπεφρασμένη αρνητική άποψη της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ. Εν συνεχεία, από την ασκούμενη από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ πολιτική, εμφαίνεται ότι το βασικό της πρόβλημα είναι το ΠΑΣΟΚ και όχι η ΝΔ, η οποία και κυβερνά για 5ο έτος τη χώρα μας,. Ακούγοντας δηλώσεις μεγαλοστελεχών του ΣΥΡΙΖΑ αμφιβάλλω ώρες ώρες για το εάν κυβερνά τη χώρα η ΝΔ ή μήπως ακόμη έχουμε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και προσωπικά μου διαφεύγει.
3)εν συνεχεία, μία οποιαδήποτε μετεκλογική συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ θα ήταν καταστροφική για το ΠΑΣΟΚ, αφού από μόνο του ένα τέτοιο γεγονός για ένα μεγάλο κόμμα εξουσίας θα ήταν ενδεικτικό της επικρατούσης στις τάξεις του ηττοπάθειας.
4)Τέλος, μία τέτοια συνεργασία θα μπορούσε να υπάρξει στην περίπτωση όπου νικητής της εκλογικής αναμέτρησης θα ήταν το ΠΑΣΟΚ, οπότε από θέσεως πολιτικής ισχύος θα μπορούσε να επιτύχει τη μέγιστη δυνατή συναίνεση των κεντροαριστερών δυνάμεων στην άσκηση της εν γένει κυβερνητικής πολιτικής του, και θα έδινε στην ευρύτερη αριστερά τη δυνατότητα άσκησης εν τοις πράγμασι πολιτικής εξουσίας, καθιστώντας δυνατή την κρίση της επί του πρακτέου και όχι επί της θεωρίας, στην οποία ακόπως και αζημίως αναλώνεται από καταβολής ελληνικού κράτους.
Τέλος, θα πρέπει επιτέλους να καταστεί σαφές στον ελληνικό λαό, ακόμη και στους επιθυμώντες μία κυβέρνηση συνεργασίας μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ, σε περίπτωση μη επίτευξης αυτοδυναμίας για κανένα κόμμα στις επόμενες εθνικές εκλογές, είναι δυνατή ΜΟΝΟΝ ΚΑΙ ΕΦΟΣΟΝ το ΠΑΣΟΚ είναι πρώτο κόμμα της εκλογικής αναμέτρησης. Και αυτό συμβαίνει προφανώς λόγω του ισχύοντος εκλογικού συστήματος. Εάν το ΠΑΣΟΚ δεν είναι πρώτο κόμμα, όλες οι σχετικές συζητήσεις είναι αντικείμενο απλής θεωρητικής και φιλοσοφικής ενασχόλησης.Αν η ΝΔ έρθει πρώτο κόμμα με 35% και το ΠΑΣΟΚ δεύτερο με 34%, και 20% να έχει λάβει ο ΣΥΡΙΖΑ, είναι αδύνατη η κυβέρνηση συνεργασίας μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ. Επομένως, απολύτη αναγκαιότητα είναι να έρθει πρώτο κόμμα το ΠΑΣΟΚ, αυτό θα πρέπει να είναι η βασική μέριμνα της ηγεσίας και των στελεχών του. Και τέλος, πάντα κατά την ταπεινή μου άποψη, οι όποιες συζητήσεις από τώρα για συνεργασία, δημιουργούν αποσυσπείρωση του κορμού της κεντροαριστεράς, που είναι το ΠΑΣΟΚ, προς όφελος της ΝΔ και μόνον αυτής.

Ανώνυμος είπε...

«ΒΓΗΚΑΝ ΔΕΛΤΙΑ ΚΑΙ ΕΠΙΣΗΜΩΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΗΚΕ»
Mάζωξη έγινε από τον υπουργό παιδείας τις « πρυτανικές αρχές» για να λύσουν το πρόβλημα των πανεπιστημίων
Αφιερωμένο εξαιρετικά στους ποπουλίστες παντός είδους

Τι φρίκη να ακούς, να βλέπεις, να διαβάζεις για το πρόβλημα της παιδείας, λες και αυτοί που το δημιούργησαν, είναι αυτοί που θα το λύσουν. Ποιοι είναι αυτοί; Είναι εκείνοι που θέτουν ως υπέρτατη αξία το κυνήγι της ψήφου. Ας σκιαγραφήσουμε κάπως την εικόνα του τι συμβαίνει σήμερα στους χώρους της ανώτατης παιδείας, κάνοντας μια βόλτα στο εσωτερικό των πανεπιστημίων για να δούμε, πώς αξιοποιείται ο κόπος του εργάτη, που στηρίζει με τους φόρους του το λεγόμενο ελληνικό πανεπιστήμιο: αφίσες, ατέλειωτες κομματικές αφίσες καλύπτουν τους τοίχους των διαδρόμων, οι αίθουσες διδασκαλίας, τα αμφιθέατρα, και οι χώροι συνεύρεσης πλημμυρίζουν από τα ανούσια και μονότονα επαναλαμβανόμενα κομματικά συνθήματα. Το grafity, ατέλειωτο και κακόγουστο, δίνει μόνιμη δουλειά στους εργολάβους χρωματισμών για να επιχρωματίσουν τους τοίχους τη μια μέρα, οι οποίοι θα ξαναβαφτούν την άλλη με ασκήσεις συνθημάτων εξέγερσης και απειθαρχίας σύμφωνα με τις προτροπές του Αλέκου, του Αλέξη, της Αλέκας…(α ρε Χρύσα Χατζηβασιλείου που έδωσες μαζί με τόσους άλλους τη ζωή σου και τα νιάτα σου γι’ αυτό το κόμμα, να ΄ξερες ποιοι θα σε διαδέχονταν).
Από την άλλη μεριά, επειδή οι χώροι έχουν κάποιο περιοριστικό όριο, το κράτος τής συντεχνίας των κομμάτων στήνει πανεπιστήμια και πανεπιστημιακές σχολές, όχι όπου οι ανάγκες το επιβάλλουν, αλλά όπου η ψηφοθηρία το απαιτεί. Είναι κωμικό, αν όχι τραγικό, να βλέπεις πολιτευτές, βουλευτές και άλλους τοπικούς παράγοντες να αγωνιούν για το που θα στήσουν το επόμενο πανεπιστήμιο. Η περίπτωση του ελάχιστου «10» για το όριο εισαγωγής στα ΑΕΙ ή στα ΤΕΙ τα λέει όλα. Ποιος πολιτικός θα τολμήσει να πει ότι με το 10 δεν μπορεί να παρακολουθήσει αλλά και να εμβαθύνει κανείς μέσα σε ύλη πανεπιστημιακού επιπέδου, όποιο κι αν είναι το επιστημονικό αντικείμενο που παρακολουθεί. Είναι ενδεικτικό τού πώς κρίνεται η επάρκεια για την εισαγωγή σε τμήματα ξένων γλωσσών, στα οποία εισήχθησαν ως φοιτητές με τον φοβερό βαθμό 3,5. Πότε οι προτάσεις των πανεπιστημίων για τον αριθμό των εισαγομένων εισακούστηκαν από τις κυβερνήσεις ή ποιο κόμμα υποστήριξε την αυτοτέλεια των πανεπιστημίων, τη δυνατότητα των πανεπιστημίων να αποφασίζουν τα ίδια για το έργο τους και όχι ένα Υπουργείο Θρησκευμάτων (μόνο στην Περσία υπάρχει αυτός ο όρος για το Υπουργείο Παιδείας).
Η πρακτική που ακολουθείται είναι γνωστή: το πανεπιστήμιο προτείνει τον αριθμό των φοιτητών, που μπορεί να εκπαιδεύσει και το Υπουργείο Θρησκευμάτων τον διπλασιάζει. Ε, τι εκπαίδευση μπορεί να προσφέρει μια πανεπιστημιακή σχολή, όταν ο σπουδαστικός πληθυσμός είναι πάνω από τις εκπαιδευτικές του δυνατότητες; Έπειτα είναι και οι άλλες κατηγορίες, που εμπλουτίζουν τον σπουδαστικό πληθυσμό, που σε πολλές περιπτώσεις φτάνει και το 60% των εισαγομένων στα ΑΕΙ/ΤΕΙ μέσω των γενικών εξετάσεων. Ποιος όμως, στο κράτος της διαμεσολάβησης και της κομματικής συντεχνίας θα τολμήσει να πει από τα έδρανα της βουλής, ότι, αν κάποιος είναι καλός αθλητής, αυτό δεν εξασφαλίζει και την ανάλογη επάρκεια, ώστε να εγγραφεί στη σχολή των ηλεκτρολόγων μηχανικών του ΕΜΠ, ή ότι η πάθηση της μεσογειακής αναιμίας δεν είναι ικανό κριτήριο για την εισαγωγή κάποιου (πράγματι ή ψευδώς δηλωθέντος πάσχοντος από την ως άνω πάθηση) στην ιατρική ή τη νομική του πανεπιστημίου της Αθήνας. Ωστόσο υπάρχουν 11 ειδικές περιπτώσεις που ανήκουν σε αυτήν την ευεργετική κατηγορία . Να μην ξεχάσουμε βέβαια και τους εκ του εξωτερικού εισαγόμενους! Εδώ οι σχέσεις μετά την εισαγωγή στην Ε.Ε. των πρώην ανατολικών χωρών αλλάζουν το επαγγελματικό – επιστημονικό τοπίο με εντελώς αδιευκρίνιστους αριθμούς, αλλά και η εισαγωγή στα ελληνικά ΑΕΙ φοιτητών του εξωτερικού για ειδικούς λόγους, ιδιαίτερα για λόγους υγείας, σε ορισμένες ακραίες περιπτώσεις αγγίζουν το επίπεδο του κωμικού .
Έχοντας διδάξει σε πανεπιστήμια του εξωτερικού για πολλά χρόνια και επιστρέφοντας στην Ελλάδα ως καθηγητής μετά την πτώση της χούντας των φασιστοσυνταγματαρχών, διαπίστωσα ότι οι φοιτητές μου παρήγαγαν ένα έργο που ήταν σκάλες ανώτερο από το αντίστοιχο έργο των φοιτητών τού Harvard και του UCLA, όπου για αρκετά χρόνια έτυχε να διδάσκω. Ήταν τέτοια η ποιότητα των διπλωματικών εργασιών, τα θεωρητικά κείμενα και οι επιμέρους μελέτες των φοιτητών αυτής της περιόδου, που, αν η ελληνική γλώσσα είχε την εμβέλεια της αγγλικής, οι εργασίες αυτές θα ήταν best sellers στον συγκεκριμένο επιστημονικό χώρο. Όμως μετά το 1985 αρχίζει η πτώση, που έφερε σήμερα το πανεπιστήμιο να κινείται στη στάθμη του επιπέδου βαθμού «μηδέν».
Μήπως όλα αυτά είναι υπερβολές; Μακάρι να ήταν έτσι αλλά δεν είναι. Τάχα υπάρχει αξιόλογο πανεπιστήμιο στην Ευρώπη, στην Αμερική ή στην Ασία (σε πολλά από τα οποία μάλιστα ούτε ο καθηγητής δεν επιτρέπεται να εισέλθει στους χώρους τους χωρίς να δείξει την κάρτα του), που ο φοιτητής μπορεί να πάρει πτυχίο νομικής ή φιλολογίας, χωρίς να παρακολουθήσει έστω και μια διάλεξη . Επειδή το παράδειγμα είναι αυτό που στέκεται πάνω από κάθε αλήθεια, στη διδασκαλία ενός βασικού μαθήματος της σχολής που διδάσκω στο ΕΜΠ οι εγγεγραμμένοι τού έτους ήταν 380, το μάθημα το παρακολουθούσαν 15 (και αυτοί εκ περιτροπής), όμως στις εξετάσεις του μαθήματος, μαζί με φοιτητές προηγουμένων εξαμήνων, ελάμβαναν μέρος πάνω από 450 άτομα. Δεν χρειάζονται νομίζω σχόλια για την ποιότητα ενός ιδρύματος αριστείας κατά τον πρώην πρύτανη και νυν υπουργό της Ν.Δ. κ. Ξανθόπουλο: Εξετάσεις μαζί με περιφερόμενους στις αίθουσες σκύλους, γάτες, περιστέρια, τσιγγάνους, τοξικομανείς, άστεγους, που ζητάν βοήθεια…(ρωτήστε φοιτητές του ΕΜΠ, ρωτήστε φοιτητές της Νομικής Αθηνών, ρωτήστε καθηγητή του Διοικητικού Δικαίου της Νομικής Αθηνών, στον οποίο πριν από κάποια χρόνια επιτέθηκε σκύλος κατά τη διάρκεια του μαθήματος…θα σας πουν ακόμα περισσότερα!)
«Άγνωστοι τραυμάτισαν τον κ. Πανούση, ο οποίος μεταφέρθηκε στα εξωτερικά ιατρεία του «Ευαγγελισμού».Ο υπουργός Δικαιοσύνης Ν.Δένδιας, ο οποίος επισκέφθηκε τον καθηγητή, δήλωσε συγκλονισμένος και πρόσθεσε ότι η κοινωνία των πολιτών δεν θα χάσει την ανθρωπιά της από τις επιθέσεις των βανδάλων».
Τώρα ανακάλυψε ο Δένδιας τη φρίκη και τον ξεπεσμό! Διαβάστε το στο in.gr, έχει και άλλα ωραία από τον κ. Αλαβάνο και την κ. Παπαρήγα.
Αλλά αν τώρα ο υπουργός δικαιοσύνης συγκλονίζεται από τον ξυλοδαρμό του κ. Πανούση, γιατί δεν συγκλονίζεται από την 20ετή -ναι την 20ετή (!)- κατάληψη ολόκληρης πτέρυγας του ΕΜΠ από περιθωριακούς, κατάληψη ιστορικών χώρων του ιδρύματος, αιθουσών που άλλοτε δίδασκαν δάσκαλοι, όπως ο Λαμέρας, ο Εγγονόπουλος, , ο Σόρογκας και ο Κανιάρης. Τώρα εκεί διαβιούν οι περιθωριακοί των Αθηνών και των Τυράννων. Αλλά αυτά δεν είναι παράξενα για ένα κατ΄ όνομα πανεπιστήμιο που ο φοιτητής της ιατρικής δίνει στο έκτο έτος το μάθημα της χειρουργικής χωρίς να έχει περάσει την ανατομία του δευτέρου .
Πρόκειται για ένα πανεπιστήμιο που τα τελευταία 10 χρόνια οι καταλήψεις είναι θεσμός, αν και βάσει του νόμου, αν χαθούν δύο μαθήματα, το εξάμηνο χάνεται. Ποτέ βέβαια και κανένα εξάμηνο δεν χάθηκε, μιας και υπάρχει κομματική ομοφωνία για τις διάφορες μεθοδεύεις που σώζουν το εξάμηνο. Όλοι βολεύονται, οι καθηγητές που κάνουν άνετα τις εξωτερικές τους δουλειές, γιατροί, καθηγητές της νομικής – δικηγόροι, σύμβουλοι κ.ά., μηχανικοί και ένα σωρό άλλοι που ελπίζουν κάθε χρόνο σε φοιτητικές καταλήψεις, για να ασχοληθούν με τις εξωπανεπιστημιακές τους δραστηριότητες. Στη συνέχεια βέβαια, αν δεν τους φτάνει ο χρόνος της κατάληψης για τις δουλειές τους, «ρίχνουν» κι αυτοί μια αποχή, μιας και ποτέ δεν κόπηκε ο μισθός τους. Τάχα πώς βλέπουν οι έχοντες θέση στους προμαχώνες της πολιτικοκοινωνικής πρωτοπορίας, μέλη της ΠΟΣΔΕΠ, αυτό το φαινόμενο του κοινωνικού εκφυλισμού, να κάνεις δηλαδή απεργία – αποχή, να σε πληρώνει ο εργάτης και ο συνταξιούχος και ταυτόχρονα να εξευτελίζεις τον ιερό θεσμό αυτής της ύψιστης μορφής των αγώνων της εργατικής τάξης.
Δεν θα ταυτίσω με την πανεπιστημιακή εξαθλίωση άξιους επιστήμονες και αφιερωμένους δασκάλους με διεθνή αναγνώριση και καταξίωση, πλην όμως αυτοί είναι η μειοψηφία και βρίσκονται υπό διωγμό, γιατί χαλάνε την πιάτσα. Θέλετε ένα παράδειγμα; Σε τομέα του ΕΜΠ με 25 διδάσκοντες οι 5 έχουν πανεπιστημιακό σύγγραμμα και από αυτά μόνο 2 εμφανίζονται στο "Citation Index" και ουδεμία εργασία δεν εμφανίζεται σε scientific journals. Πώς να μην εναντιωνόμαστε στην αξιολόγηση, αφού δεν έχουμε να δείξουμε κανένα ερευνητικό έργο; Οπωσδήποτε υπάρχει το ερευνητικό κέντρο της Κρήτης, ο Δημόκριτος και ορισμένες μεμονωμένες και πολύ αξιόλογες προσπάθειες διαφόρων τμημάτων, που δεν έχουν να φοβηθούν τίποτα από την αξιολόγηση, για να μη πω ότι την επιδιώκουν κιόλας, όπως αναμφίβολα συμβαίνει και με ορισμένους καθηγητές και επιστημονικούς συνεργάτες, που έχουν αφιερώσει όλη τους τη δραστηριότητα και τη ζωή για τη διδασκαλία την έρευνα και πρώτο τους μέλημα είναι η συνεισφορά τους όχι μόνο στην επιστήμη αλλά και στην παιδεία αυτού του τόπου. Μα, δυστυχώς αυτοί είναι μια μικρή, πολύ μικρή μειοψηφία. Θέλετε απόδειξη γι’ αυτό; Συνολικά στο ελληνικό πανεπιστήμιο ο αριθμός των καθηγητών όλων των βαθμίδων είναι περίπου 15.000. Πόσα πανεπιστημιακά συγγράμματα εκδόθηκαν, πόσες εργασίες δημοσιεύτηκαν σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά την τελευταία δεκαετία; Τα σχετικά στοιχεία θα τα βρούμε στο αρχείο της κ. Παναγιωταρέας… Πώς να μην εναντιωνόμαστε στην αξιολόγηση, όταν μιλάμε για καθηγητές με μηδενικό ερευνητικό έργο και με πλακάτ τα γαλόνια που μάζευαν από τους αγώνες για το δημοκρατικό πανεπιστήμιο; Τώρα, αν στην περίοδο της χούντας υπήρξαν σύμβουλοι χουντικών υπουργείων, αυτό δεν μετράει καθόλου.
Και όμως παρόλη την κατάντια μας, μας έρχονται και φοιτητές από ξένα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια μέσω του προγράμματος Erasmus, για να μάθουν κάτι διαφορετικό, κάτι καινούργιο από τα πανεπιστήμια της χώρας μας, η οποία, όπως έλεγε και ο αείμνηστος δάσκαλος Θεοδωρίδης, πέρασε την ανθρωπότητα από το μύθο στην έρευνα. Έτσι, ήρθαν σε έναν χώρο μάθησης, για να μάθουν τι εστί κατάληψη, πώς κτίζουν τις εισόδους της πρυτανείας, πώς κυκλοφορούν σκύλοι μέσα στις αίθουσες διδασκαλίας, πώς κλειδώνουν τη σύγκλητο, εκβιάζοντας αποφάσεις, πώς σου λένε «έχουμε ρε μαλάκα κατάληψη δεν καταλαβαίνεις; Να κλείσεις το γραφείο και να φύγεις πριν σου το κάνουμε καλοκαιρινό». Τώρα όλα αυτά και άλλα πολλά γίνονται από τζάμπα μάγκες στα σίγουρα και χωρίς κόστος και με την προστασία του άβατου που προστατεύεται από τον θεσμό του ασύλου. Κάποτε παλεύαμε το 15% για παιδεία και ελευθερία εναντία στο σπουδαστικό του ασφαλίτη Καραπαναγιώτη. Ματώνανε τάχα τα πεζοδρόμια της Σταδίου με το αίμα του Πέτρουλα και του Χρηστίδη, για να φτάσουμε στον κανιβαλισμό και την καταστροφή των Ιδρυμάτων που ο λαός κτίζει με στερήσεις με αγώνα και αγωνίες; Τάχα ποια είναι η αγωνία των κρατούντων για την κατάντια του ελληνικού πανεπιστημίου, για την παιδεία του τόπου. Αλλά γιατί να μας ενδιαφέρει η παιδεία μας; Λες και τα παιδιά των Αγγελοπουλομητσοτάκηδων και των Παπανδρέου πήγανε ή θα πάνε σε δημόσιο δημοτικό σχολείο ή σε δημόσιο ελληνικό πανεπιστήμιο. Η λέξεις «ανάπτυξη», «οικονομία», «διεθνής οικονομική κρίση» και άλλα ηχηρά παρόμοια διατρέχουν το καθημερινό λεξιλόγιο των ψηφοκυνηγών πολιτικάντηδών μας. Ωστόσο, η λέξεις που θα έπρεπε να είναι οι κυρίαρχες είναι «Πατρίδα» και «Παιδεία». Τίποτα όμως γι’ αυτά . Και γι΄αυτό, εγώ, ο ανώνυμος πολίτης, όχι μόνο αμφισβητώ τον πατριωτισμό σας, αλλά σας θεωρώ και εθνικά επικινδύνους. Τάχα τι λέει για σας η ρήση του Ισοκράτη «Έλληνες καλούνται οι της παιδείας της ημετέρας μετέχοντες»;

Έλληνας Φουκαράς.

ShareThis