Καλό Πάσχα...
Εύχομαι σε όλους Καλές Γιορτές και Καλή Ανάσταση. Τις ημέρες αυτές βρίσκομαι στις Η.Π.Α. (Ουάσιγκτον και Νέα Υόρκη) για ακαδημαϊκούς λόγους, αλλά προφανώς και για πολιτικές επαφές, κυρίως με το Κογκρέσσο. Θα σας κρατώ ενήμερους.
posted by evenizelos @ 16:27
30 comments
links to this post
30 Comments:
Καλό Πάσχα και Καλή Ανάσταση και σ' εσάς. Να έχετε μια ευχάριστη διαμονή στις Η.Π.Α.
Άντε Βαγγέλη, είσαι τυχερός. Αν ήσουν Ελλάδα μπορεί να έπεφτες από κανένα ποδήλατο και πώς θα σε σήκωναν :-Ρ
Να γυρίσεις με το καλό και με τις ευλογίες των Αμερικάνων...
κ. Βενιζέλε,
παίρνω αφορμή από το μηνυμά σας και σας παρακαλώ να πάρετε επίσημη θέση για τις εκλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες γενικότερα και στο Δημοκρατικό κόμμα ειδικότερα.Εάν ήδη έχετε τοποθετηθεί, δεν το γνωρίζω και ζητώ συγγνώμη.
Ευχαριστώ
Καλό Πάσχα και σε σας.
Εδώ ταιριάζει βέβαια να πούμε :
"όταν κάποιοι έπεφταν απο το ποδήλατο,
κάποιοι άλλοι πετούσαν με αεροπλάνο"
(καμία προπαγάνδα,
απλή αναμετάδοση της επικαιρότητας)
- τα σχόλια δικά σας.
A propo,
σας ανακάλυψα.
Και επειδή ο πολιτικός μου πολιτισμός με υποχρεώνει να κρατάω ενήμερους και τους λοιπούς φίλους του ημερολογίου,
το καταθέτω:
The American Hellenic Institute is proud to co-sponsor the Lecture Of Guest Speaker Evangelos Venizelos,
Tuesday, April 22, 2008
Member of the Greek Parliament and Former Minister of Culture
To Be Given at the Woodrow Wilson Center on April 22, 2008.
Please click here for attached Flyer for Details.
(http://www.ahiworld.org/
calendar.html)
Καλή επιτυχία στις ακαδημαϊκές και στις πολιτικές δραστηριότητες. Θα είχε ενδιαφέρον να μάθουμε για το περιεχόμενο κυρίως των τελευταίων (?!)
Καλή ανάσταση!
Νίκη
Αγαπητέ Φ.
Σ’ ευχαριστούμε που δίνεις συνέχεια στην επικοινωνία μας.
Όσο και αν έχουμε συνηθίσει να χαρακτηρίζουμε μια κριτική ως αυστηρή ή ήπια, δε νομίζουμε πως αφορά την ίδια την κριτική ένας τέτοιος διαχωρισμός, γιατί η κριτική που οφείλει να είναι αυστηρή ή ήπια, παύει να είναι κριτική και αρχίζει να γίνεται είτε προσβολή είτε κολακεία. Η κριτική επιδιώκει διαρκώς το σαφές προκειμένου να ανοίξει τον διανοητικό δρόμο που οδηγεί τις διάνοιες σε ελεύθερη μεταξύ τους κοινωνία. Δεν επιδιώκει να αποδώσει ή να λάβει εύσημα, δεν επιδιώκει να διαπομπεύει ή να τιμωρεί.
Μιλάς διαρκώς για τον ‘κίνδυνο’ του να εκτεθεί κανείς σε κριτική, (ένδειξη μέρους της ‘φοβικότητας’ που διαπνέει το ΠαΣοΚ, στην οποία επανειλημμένως έχει αναφερθεί ο Ε. Βενιζέλος), ενώ εμείς την έκθεση στην κριτική την αντιμετωπίζουμε ως χαρμόσυνο γεγονός, σαν να επρόκειτο για τα Χριστούγεννα ή την Ανάσταση. Προφανώς, το πολιτισμικό πρίσμα υπό το οποίο βλέπεις την κριτική, και όχι αδικαιολόγητα, αφού έτσι αντιμετωπίζεται ευρέως η κριτική, διαφέρει από το πρίσμα που προσπαθούμε να περιγράψουμε εμείς. Ένα πρίσμα, μέσα από το οποίο βλέπουμε την κριτική να χαίρει πλήρους ασυλίας, και την πράξη, αυτήν που θα έπρεπε να δίνει αναφορά στον όποιον νόμο. Το κυρίαρχο πολιτισμικό καθεστώς, αντιμετωπίζει την οποιαδήποτε κριτική ύποπτα, σαν να πρόκειται για μάγισσα που πρέπει να καεί, ενώ στην οποιαδήποτε πράξη, παρέχει την όποια ασυλία με το όποιο αζημίωτο.
Το να υποστούμε ωστόσο, για την οποιαδήποτε κριτική ασκήσουμε, επίθεση με εργατικό, τιμημένο και αγανακτισμένο, λαϊκό καδρόνι, δεν νομίζουμε πως είναι μέσα στα όρια που θα πρέπει να αποδεχόμαστε από κοινού, προκειμένου να επιχειρούμε την οποιαδήποτε προσπάθεια επικοινωνίας. Αν αιωρούνται τέτοια επιχειρήματα-απειλές, ως πραγματικά δεδομένα (όσο πραγματικά και αν όντως είναι) σε ένα τραπέζι διαλόγου, τότε πρόκειται προφανώς για αρένα, που έχει μάλιστα στηθεί στο πανηγύρι κάποιου απομακρυσμένου χωριού, μακριά ακόμα και από αυτά τα απατηλά μεγαλεία της αρχαίας Ρώμης.
Από την άλλη πάλι, δεν διαθέτουμε κάποιον λογιστή-γραφιά μέσα στο κεφάλι μας, που να κοστολογεί την κριτική ικανότητά μας, προκειμένου να την καταχωρεί ως ανέξοδη ή πολυέξοδη στα τεφτέρια του.
Αν κάποιοι λειτουργούν με τέτοιους γραφιάδες στη συνείδησή τους, γνώμη μας είναι πως θα πρέπει να τους συνταξιοδοτήσουν, γιατί έχει στιγματιστεί αρνητικά ο ρόλος τους, ως επιβαρυντικός στην εξελικτική πορεία της ανθρώπινης διάνοιας.
Αυτό δε σημαίνει πως δεν αναγνωρίζουμε το γεγονός, πως ακόμα κι εμείς, όπως όλοι μας, ως φυσικά πρόσωπα, παρά το ‘αδιαπραγμάτευτο’ των κριτηρίων μας, δεν είμαστε διαρκώς με το τηλέφωνο στο χέρι, προκειμένου να καταγγέλλουμε στην αστυνομία, τα όσα εξωφρενικά αντιμετωπίζουμε καθημερινά, στο δρόμο, στην αγορά ή στην εργασία μας. Το πιθανότερο είναι, πως αν π.χ. καλούμε καθημερινώς την ‘ντόπια’ τροχαία, στην μικρή και κλειστή επαρχία που ζούμε ως ‘ξένοι’, προκειμένου, να ‘γράφει’ αυτοκίνητα των ‘ντόπιων’, συγγενών και φίλων τους, που είναι παράνομα και όπως του ‘ρθει του καθενός, παρκαρισμένα σε θέσεις που προορίζονται μόνο για αυτοκίνητα που φέρουν κάρτα μόνιμου κατοίκου του ιστορικού κέντρου της πόλης, στο οποίο και διαμένουμε, θα βρούμε τελικά τον μπελά μας (αν δεν τρελαθούμε από μόνοι μας) και μάλλον θα πρέπει να ζητήσουμε μετάθεση, αν δεν θέλουμε να ‘συμβιβαστούμε’ με αυτή την πραγματικότητα, ψάχνοντας καθημερινώς τρεις ώρες να παρκάρουμε, επειδή κυριαρχεί επισήμως η ανομία, σε μια περιοχή μερικών χιλιάδων κατοίκων, μερικές εκατοντάδες χιλιόμετρα μακρύτερα από το Κολωνάκι.
Ωστόσο και παρά το γεγονός πως καλημερίζουμε ειλικρινά και με χαμόγελο τους ‘ντόπιους’ που αναγκαστικά συναναστρεφόμαστε στον καθημερινό μας βίο, χωρίς να τους μηνύουμε διαρκώς, όπως θα τους έπρεπε, σχεδόν για ό,τι κάνουν (το παρκάρισμα δλδ είναι το λιγότερο), αφού εδώ, δεν έχεις την αίσθηση πως υπάρχουν αρχές ή αστυνομία, δεν υπάρχουν εξουσιαστές ή εξουσιαζόμενοι, δεν υπάρχουν προϊστάμενοι ή υφιστάμενοι, δεν υπάρχουν καν τα κόμματα (παρά τη δυναμική παρουσία τόσο της αστυνομίας, όσο και δικαστηρίων, φυλακών, ισχυρής αγοράς, πολιτικών οικογενειών, βουλευτών και κομμάτων – όσο ενδεχομένως και των ρευμάτων τους), παρά μονάχα υπάρχουν τα ‘σόγια’, το αν είσαι ‘αυτουνού’ ή ‘εκεινού’ ξάδερφος, καθώς και διάχυτη στην ατμόσφαιρά η αίσθηση της ρεμούλας, που απ’ όλους ανεξαιρέτως λίγο ή πολύ, γίνεται ( χωρίς να αποκλείονται φυσικά οι ελάχιστες περιπτώσεις εντίμων μονάδων) και παρ’ όλο που έχουμε επιλέξει να συμβιώσουμε υπό τέτοιες συνθήκες με τους ‘συμπατριώτες’ μας λόγω του ασύγκριτου αισθητικού κάλλους των τριγύρω τοπίων, δεν μας εμποδίζει αυτό να τους κρίνουμε και να τους παρουσιάζουμε όπως τους αναλογεί, σε μια δημόσια κουβέντα όπως εδώ, χωρίς να θέλουμε να θίξουμε τίποτα περισσότερο με αυτό που κάνουμε, παρά μόνο την απουσία του κράτους δικαίου, που θα θέλαμε να βιώνουμε στον όμορφο τόπο διαμονής μας. Δεν είναι δυνατόν πριν ανοίγουμε το στόμα μας να λέμε τη γνώμη μας, μέσα σε μια δημοκρατία, να πρέπει να υπολογίζουμε και τις πιθανές συνέπειες που θα υποστούμε, επειδή απλώς και μόνο μιλήσαμε. Αν δεν μπορούμε πριν απ’ όλα, να ασκούμε το δικαίωμα στην απόλυτη ελευθερία της έκφρασης της γνώμης μας, αγαπητέ Σύντροφε, μην ψάχνουμε τρόπους σύγκλισης και ανατροπής κλιμάτων, διότι με ό,τι και να κάνουμε, δεν θα συντελέσουμε παρά μόνο στο ανέβασμα, άλλης μιας δημόσιας μασκαράτας
Η κριτική αποβλέπει στη σαφήνεια, η οποία αποκαθιστά τη νοηματική δομή των φράσεων και δεν διαπραγματεύεται το κόστος της μιας ή της άλλης κριτικής ή ερμηνευτικής προσέγγισης τους, όπως συμβαίνει κυρίως με τους νόμους της πολιτικής ή όποιας άλλης αγοράς. Αντιθέτως η οποιαδήποτε αγορά, αν θέλει να εξυγιανθεί, οφείλει να ακολουθεί τους νόμους της σαφήνειας, που είναι το μόνο μέσο, για την απελευθέρωση της διάνοιας.
Η σαφήνεια, δεν προσαρμόζεται με τις περιστάσεις, αλλά τείνει να τις αποσαφηνίζει διαρκώς, χωρίς να αναγνωρίζει το όποιο κόστος, από τον καταλογισμό του οποίου, πρέπει να προστατευόμαστε κατά την άρθρωση των κριτικών απόψεών μας, μέσα σε μια όντως ελεύθερη κοινωνία και ένα πραγματικό κράτος δικαίου. Και αν εξακολουθούμε να μιλάμε, είναι επειδή προσβλέπουμε τόσο στην ελεύθερη κοινωνία, όσο και στο πραγματικό κράτος δικαίου, που μπορούμε να συστήσουμε όχι στο μακρινό μέλλον, αλλά στο άμεσο παρόν. Εδώ που τώρα μιλάμε, μέσω της κοινής μας δράσης. Έτσι νομίζουμε πως δύναται να επιτευχθεί η ελευθερία και όχι μόνο με γραφτούς ή άγραφους νόμους, τους οποίους θα πρέπει να υπακούμε και να σεβόμαστε, χωρίς να γνωρίζουμε γιατί. Δεν είναι δυνατόν να θέλουμε να λέμε ότι επικοινωνούμε, όταν υποχρεώνουμε τη διάνοιά μας, αντί του πλούσιου επικοινωνιακού οπλοστασίου που μπορεί να ενεργοποιήσει, να περιορίσει τον επικοινωνιακό της ρόλο απλώς και μόνο στο να συμφωνεί ή να διαφωνεί δια βοής, στις υπάρχουσες ηθικολογικο-ψευδο-ιδεολογικές ντιρεκτίβες. Αλλά και μια τέτοια άποψη να θέλει να κατατεθεί, ως η καλύτερη δυνατή επικοινωνιακή σχέση που θα μπορούσαμε να έχουμε, θα πρέπει να μάθουν κάποια στιγμή οι φορείς της να την καταθέτουν στο τραπέζι της συζήτησης και όχι να προσπαθούν να την επιβάλουν δεσποτικά και δια ροπάλου, αγαπητέ Σύντροφε.
Συμφωνούμε μαζί σου ως προς το περιττό των ‘κουτσαβακισμών’ που χαρακτηρίζουν τον όποιο λόγο, δικό μας ή δικό σου, ανώνυμο ή επώνυμο, δημόσιο ή ιδιωτικό, επίσημο ή ανεπίσημο, σε όποια σημεία του και αν κάνουν την εμφάνισή τους, χωρίς να σημαίνει πως δεν αναγνωρίζουμε το όποιο ενδιαφέρον ενυπάρχει στα υπόλοιπα σημεία του κρινόμενου λόγου. Αυτό το νόημα είχε και η αναφορά μας στους ‘κουτσαβακισμούς’, στην περίπτωση που αυτοί αφορούν σημεία των σχολίων σου είτε στην περίπτωση που χαρακτηρίζουν δικά μας λόγια είτε στην περίπτωση που χαρακτηρίζουν γενικότερα πολιτικές πρακτικές, που κοινή πρόθεσή μας είναι, καθώς αναγνωρίζουμε, να ανατραπούν.
Δεν αναπτύξαμε ωστόσο κάποια πολεμική εναντίον σου, προς χάρη εντυπωσιασμού, ή για να σε μειώσουμε . Εξ άλλου είναι ανόητο να μιλάμε σε προσωπικό επίπεδο εδώ μέσα, πόσο μάλλον να επιτιθέμεθα. Αλλά και όταν εκφράζουμε την αντίθεσή μας σε κάτι που νομίζουμε πως απορρέει από τον λόγο κάποιου, δεν στρεφόμαστε εναντίον του προσώπου που εκφράζει την άποψη, όπως ακριβώς όταν αντιδρούμε απέναντι σε κάτι που εμείς οι ίδιοι έχουμε κάνει, δεν στρεφόμαστε εναντίον του εαυτού μας, αλλά εναντίον της εσφαλμένης δράσης μας.
Σε περίπτωση που δεν μπορέσαμε να σου δώσαμε άλλη εντύπωση, παρά μόνο την εντύπωση πως σου κάνουμε προσωπική επίθεση, για λόγους που ωστόσο, δεν μπορούμε άμεσα να διαπιστώσουμε, σου ζητάμε συγνώμη.
Σε περίπτωση πάλι, που εσύ γνωρίζεις πως δεν είναι δυνατό να αφορούσαν το δικό σου σχόλιο οι παρατηρήσεις μας, διότι δεν είχες όντως κάποια πρόθεση να ‘κουτσαβακίσεις’, δεν έχεις λόγο να θίγεσαι και να ανταπαντάς εριστικά (όσο αποσαφηνιστικά, αν το θελήσεις, στην περίπτωση που σε παρανοήσαμε), διότι αυτή σου η αντίδραση, το να ανταποδίδεις δλδ την επίθεση που νόμισες πως δέχτηκες, αν υιοθετηθεί σαν αντίδραση και από το δική μας πλευρά, ανοίγει έναν φαύλο, επικοινωνιακό κύκλο, που δεν μας οδηγεί πουθενά, πόσο μάλλον στην αντιστροφή του κλίματος, που πρώτοι εμείς πρέπει να δείξουμε πως μπορούμε να επιτύχουμε, αν θέλουμε να συμβουλεύουμε και τους υπόλοιπους. Αντιβαίνει δε επίσης και με τον κλασσικό επικοινωνιακό κανόνα «μην κάνεις στους άλλους, αυτό που δεν θα ήθελες να κάνουν σε σένα».
Το να γράφουμε επίσης κάτι, όπως εδώ τώρα, στα σχόλιά μας προς τα δικά σου, δε σημαίνει πως το γράφουμε προκειμένου να σου αποκαλύψουμε κάτι που νομίζουμε πως δεν γνωρίζεις, αλλά για να θίξουμε κάποια ζητήματα, έτσι όπως τα αντιλαμβανόμαστε, να γνωρίσουμε τις δικές σου – ή όποιων άλλων - σχετικές απόψεις και να συμφωνήσουμε πάνω σε ό,τι επιδέχεται συμφωνίας, προάγοντας έτσι την επικοινωνία, ή να διαφωνήσουμε, πάνω σε ό,τι νομίζουμε πως την αναστέλλει.
Ελπίζουμε να μας συγχωρήσεις, επειδή κακώς τα θεωρήσαμε όλα αυτά δεδομένα, όπως επίσης ελπίζουμε πως συμβάλλουμε τουλάχιστον τώρα, στην αποσαφήνισή τους.
Ωστόσο, θα θέλαμε να πάρεις κάποια θέση πάνω στο πόσο ανέξοδη θεωρείς την προσπάθειά μας, να βαλθούμε να συντάξουμε αυτό το κείμενο, προκειμένου να δώσουμε αξία με την απάντησή μας, κατ’ αρχήν σε σένα, που μας τιμάς με τη δυνατότητα επικοινωνίας που μας παρέχεις. Μπορεί ίσως να θεωρείς την προσπάθειά μας, προσπάθεια να σε κολακέψουμε, ή να σε μειώσουμε για να κερδίσουμε κάτι. Θα θέλαμε τη γνώμη σου, πάνω στο υποτιθέμενο κέρδος προς το οποίο θα μπορούσαμε να αποβλέπουμε, σε κάθε περίπτωση, όσο και πάνω στις όποιες ζημίες, ή κινδύνους,για τους οποίους μίλησες, θα μπορούσε να εγγυμονεί το ότι σου απευθύνουμε το λόγο,εκφράζοντας τις απόψεις μας.
Σημασία έχει να μπορούμε να φτάνουμε εμείς οι ίδιοι – και από κοινού, όσον αφορά την επικοινωνία μας- σε εκείνο το εσωτερικό σημείο ηθικής διαύγειας και σαφούς έκφρασης της ελεύθερης βούλησής μας, που να μας είναι π.χ. προφανές πως δεν μπορούμε να θέλουμε να καταγγέλλουμε κάτι, με το να το εφαρμόζουμε πρώτοι εμείς οι ίδιοι, τη στιγμή που το καταγγέλλουμε. Και αν ποτέ εκτροχιαζόμαστε, λόγω του ότι δεν είμαστε ακόμη απόλυτοι κυρίαρχοι της ελεύθερης φύσης μας, αλλά κυριαρχούμαστε συχνά και από την ανελεύθερη, ζωώδη – όσο και συμπαθή -καταβολή μας (που μας εκθέτει πριν από οπουδήποτε, κυρίως απέναντι στην ίδια τη μαθηματική λογική, με αυτά που μας παρασύρει να κάνουμε), να γίνεται άμεσα και εκούσια η επαναφορά στις ελεύθερες επιταγές του νου μας, αφήνοντας πίσω μας το πεδίο των ατέρμονων και ανούσιων προσωπικών διαμαχών γύρω από το τι ή ποιος θα κυριαρχήσει.
Αυτό το εσωτερικό σημείο, του ηθικώς ελεύθερου ορίου που από κοινού δυνάμεθα ιδεατώς να θεσπίσουμε, γνωρίζουμε από την κοινή εμπειρία πως είναι απτό, εφικτό και προσεγγίζεται μέσω της διαρκούς σαφήνειας, ανεξαρτήτως αν το εργαστήρι που την παράγει είναι φιλοσοφικό, πολιτικό, σατιρικό ή για τα πανηγύρια, όπως το γενικότερο κοινωνικό-πολιτικό σκηνικό της αλητείας και της παρακμής που όλοι μας βιώνουμε και το αναγνωρίζουμε και το ονομάζουμε έτσι δημοσίως και επισήμως και με τις ευχές της Εκκλησίας.
Χωρίς μια τέτοια σαφή και ελεύθερη συνθήκη στο ‘φως’ όλων των ‘εργαστηρίων’, μην περιμένουμε να βγούμε από το ημίφως ούτε σαν κόμμα, ούτε σαν έθνος, ούτε σαν πολιτισμός.
Ακόμη και αν κατά καιρούς διαβαίνουμε το δρόμο της ανεπάρκειας και της αυτοαναίρεσής μας, το ζητούμενο είναι να βγαίνουμε κάποτε στο διαυγές ξέφωτο για να βλέπουμε από κοινού, πώς μας φαίνονται από εκεί τα προβλήματα ή οι λύσεις τους και όχι να αιωρούμαστε διαρκώς μέσα στον φαύλο κύκλο της τελματώδους επικοινωνίας που βρισκόμαστε ήδη, ερμηνεύοντας τα πάντα σύμφωνα με τις σκοπιμότητες και τις φαντασιώσεις μας, οι οποίες, επειδή ακριβώς είναι φυτεμένες μέσα μας, εμποδίζουν την κριτική ικανότητά μας να αναγνωρίζει το σαφές, βοηθώντας έτσι να θεριεύει ακόμα περισσότερο, το διεθνές όσο και εγχώριο κοινωνικό-πολιτικό τέρας, που ‘εννοείται’ πως προσπαθούμε όλοι μας να κατευνάσουμε.
Αν έχουμε κάποιο ιδιαίτερο ιστορικό καθήκον ως Έλληνες (αν δεν μας καλύπτει ο όρος ‘άνθρωπος’ ), είναι αυτό της ενεργοποίησης της υπερβατικής χρήσης του νου, έως τα διαρκώς εκτεινόμενα όριά του, όσον αφορά τόσο την πολιτική σκέψη και δράση, όσο και την φιλοσοφία και την αισθητική, σε πλήρως εναρμονισμένη μεταξύ τους ανάπτυξη.
Περισσότερο από τις νεοελληνικές μας ‘αρετές’ της ντροπής, μας χαρακτηρίζει ως Έλληνες το γεγονός πως έχουμε επιδοθεί στη σύλληψη όσο και εδραίωση της ιδέας της ελευθερίας.
Και αυτό το έχουμε πετύχει, τόσο φιλόσοφοι και καλλιτέχνες και ιερείς όσο πολιτικοί και έμποροι, σε απόλυτη συνεργασία μεταξύ μας, αποδεχόμενοι από κοινού το διαφορετικό, και αποκλείοντας από κοινού το άσχετο. ( Το διαφορετικό, μπορεί να ιδωθεί ως η δύναμη του ΠαΣοΚ, το άσχετο, ως η αδυναμία του)
Αν, μέσα σε αυτό το ‘φιλοσοφικό’, όπως το είπες, ‘εργαστήρι’ που καταγινόμαστε με όλα αυτά, έχουμε τη δυνατότητα να αναγνωρίζουμε κάτι από έναν σαφή πολιτικό λόγο που εκφεύγει της αφασίας και έχει νόημα να το αποκαλύψουμε και σε σένα αγαπητέ μας Φ. προκειμένου να μη βρίσκεσαι πια στο σκοτάδι, όπως εσύ, προφανώς χαριτολογώντας, μας προέτρεψες να κάνουμε, είναι εκείνο το χαρακτηριστικό του λόγου που δεν δρα αυτο-αναιρετικά, υποδεικνύοντας π.χ. υπονομευτές, μόνο και μόνο για να τους υπονομεύσει δια της εμφανώς και δημοσίως αυτοαναιρούμενης καταγγελίας που επιχειρεί, είτε υπάρχουν όντως υπονομευτές (όπου στην περίπτωση αυτή θα πρέπει να είναι άμεση ως εμφανώς δικαιολογημένη η διαγραφή τους) είτε πολύ περισσότερο, όταν δεν υπάρχουν!!
Φαινόμενο (αυτό της αυτό-αναιρετικής, φοβικής δράσης - αντίδρασης) που χαρακτηρίζει κατά πως φαίνεται το ΠαΣοΚ, από την κορυφή ως τα νύχια του!!
Και για να μην το παρατραβήξουμε με την φρασεολογική ανάλυση, θέλοντας να είμαστε ακριβοδίκαιοι, όσο και διασκεδαστικοί, θα προσπαθήσουμε να σου καταστήσουμε περισσότερο σαφές με μια εικόνα, ένα μέρος αυτού που εννοούμε : Δεν είναι δυνατόν να έχουμε πολλές απαιτήσεις για επικοινωνιακή σύγκλιση, όταν κατεβαίνουμε στον επικοινωνιακό στίβο, και μας κρέμονται από τα δόντια υπολείμματα από ανθρώπινες σάρκες που στάζουν αίμα, την ώρα που κραδαίνουμε το ρόπαλό μας και μουγκρίζουμε απειλητικά. Πρέπει αν μη τι άλλο, να μάθουμε να πλένουμε τα δόντια μας! Αυτό μπορεί να γίνει το νέο σύνθημά μας : «Ας είναι οδοντικό, το νήμα που θα μας ενώσει». Και ας βάλουμε πολιτικό μας στόχο, να βαλθούμε όλοι να φροντίζουμε τα δόντια μας, κι ας μην καταλαβαίνουμε απολύτως το γιατί…
Γιατί, πέρα από τα αστεία (ή τα τραγικά), όπως ακριβώς εσύ αγαπητέ μας Φ. νομίζεις πως αν τα κλιμάκια του ΠαΣοΚ που εφορμάτε σήμερα σ' όλη τη χώρα, αρχίσετε να μιλάτε στις πλατείες, στα καφενεία και στα γραφεία περί αδιαπραγμάτευτων μεθοδολογικών εργαλείων, διανοίας, σημειολογίας και άλλων τινών, θα σας πάρουν όλους με τις πέτρες (και δικαίως το νομίζεις και το είπες - μια και το να μιλάς με τέτοιους όρους, θεωρείται προφανώς ένδειξη κοινωνικού εκφυλισμού, ο οποίος, όπως σε όλα τα αναλόγως πολιτισμένα κράτη, τιμωρείται με λιθοβολισμό στις μέρες μας), έτσι κι εμείς με τη σειρά μας νομίζουμε (και το έχουμε δει και με τα μάτια μας να συμβαίνει δλδ), πως όποιος τολμήσει, από όσο επίσημη θέση και αν εκφράζεται, να επισημάνει στα ίδια τα κλιμάκια του ΠαΣοΚ, αυτό το τόσο απλό κριτήριο του σαφούς λόγου που μόλις προαναφέραμε (αυτό δλδ της επίγνωσης του πότε μια πολιτική δράση είναι εμφανώς αυτο-αναιρετική), προκειμένου να δουν και τα κλιμάκια του ΠαΣοΚ το φως τους, όπως το βλέπουμε εμείς που υποστηρίζουμε πολιτικά αυτόν τον λόγο, αφού (τα κλιμάκια του ΠαΣοΚ) επιχειρήσουν να βγάλουν τα ‘πολιτικά’ μάτια του φορέα που βλέπει τέτοιο ‘υπονομευτικό’ φως και τον περιφέρουν διαπομπεύοντάς τον στους δρόμους και στις πλατείες τυφλό, περιχυμένο με καφέδες και ό,τι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς, θα τον παραδώσουν τελικώς ως ‘τούρκο…γλου’, στη δίκαιη οργή του ‘δημοκρατικού όχλου’ που διαφεντεύουν, ώστε να γευτεί επιτέλους τόσο το ίδιο το φυσικό πολιτικό πρόσωπο, όσο και στο όνομά του, εμείς οι υποστηρικτές του λόγου του, την ‘αισθητική’ εμπειρία του ‘κόστους’ της κριτικής, σε αντιδιαστολή με την εμπειρία της ανέξοδης κριτικής που εσύ κατέγραψες πως ασκούμε (για να εξετάσουμε μέσω της παραβολικής αυτής περιγραφής, και τις Βυζαντινές-βαρβαρικές μεθόδους αποτίμησης του κόστους της κριτικής, που λάμβανε χώρα στους δρόμους και για αποκορύφωση, στους ιπποδρόμους της Βασιλεύουσας, ως ιστορικές καταβολές που ενδέχεται να υπάρχουν στο συλλογικό ασυνείδητό μας και που μαζί με τις Ρωμαϊκές και τις Αιγυπτιακές καταβολές που έχουμε προαναφέρει στα σχόλιά μας, δύνανται να επηρεάζουν ακόμα την κρίση μας) !!
Βέβαια τα ψέματα και οι τακτικές στην πολιτική νομιμοποιούνται, από τη στιγμή που είναι το τελευταίο μέσο, στο οποίο μπορεί να καταφύγει κάποιος, όταν δεν είναι δυνατόν μέσω της αλήθειας, να γίνει κατανοητό, το όφελος προς το κοινό συμφέρον. Οπότε, σε αυτήν την περίπτωση, προκειμένου να ωφεληθεί ο άλλος, αναλαμβάνεις την ευθύνη να του πεις ψέματα, αν είσαι όντως ηθικός και ελεύθερος άνθρωπος και δεν θέλεις να τιμωρούνται οι άλλοι για την όποια, φυσική, αφέλειά τους, στερούμενοι το καλό, που δεν μπορούν ακόμα να δουν.
Τα ψέματα όμως δεν νομιμοποιούνται, όταν σκοπό έχεις να βλάψεις, ή να εκμεταλλευθείς τον άλλον. Ακόμη και αν τα χρησιμοποίησες, για έναν ιερό, καθώς ισχυρίζεσαι, σκοπό, προκειμένου να μην ανακοπεί ας πούμε το πολιτικό σου όραμά, διότι… δεν υπήρχε άλλος τρόπος για να μην ανακοπεί, θα πρέπει αυτό το όραμα που προστάτεψες, να έχεις και τη δυνατότητα, να μπορείς να το καταστήσεις ισχυρότερο των μεθόδων σου, προκειμένου και να αντιστρέψεις έτσι, μέσα στο γενικότερο καλό που θα προσφέρεις, και τη βλάβη, που ήδη έχεις προξενήσει με τα ψέματά σου.
Δεν είναι δείκτης του κατά πόσο η συλλογική πολιτική σκέψη του κόσμου του ΠαΣοΚ είναι σε θέση να δει το ‘φως’ της, όταν της δόθηκε αυτή η ευκαιρία μέσω δύο σημαντικών για τους λόγους της η κάθε μία, υποψηφιοτήτων για την προεδρία του κόμματος, αυτές του Ευάγγελου Βενιζέλου και του Γεωργίου Παπανδρέου, και η συλλογική πολιτική σκέψη, απέρριψε τελικώς θριαμβευτικά τη μία από τις δύο, ως υποψηφιότητα που έκρυβε καιροσκοπισμό και υπονομευτική δράση εναντίον της άλλης, και κατ’ επέκταση, εναντίον όλης της παράταξης, επιβάλλοντας έτσι και την εικονική ψευδαίσθηση της ταύτισης, προσώπου και παράταξης; Ποιος ενεργοποίησε αυτό το λογικά χαμερπές και παραπλανητικό ψευδο-κριτήριο, το οποίο και εκμεταλλεύτηκε καθοριστικά και σε όλο του το μεγαλείο, κατά την εκλογική έκβαση, δίνοντας την γενική εντύπωση πως δεν εκλέξαμε αρχηγό, αλλά βασιλιά-καρνάβαλο, ως άλλον τηλεοπτικό μπάρμπα-Μυτούση της δεκαετίας του ’70 - μια και αναφέρθηκες και σε αυτή τη δεκαετία, που λόγω της ηλικίας μας, μόνο τη μορφή του μπάρμπα-Μυτούση μπορούμε να φέρουμε στη μνήμη μας από τότε…
Εάν κέρδιζε ο Γιώργος Παπανδρέου για σαφείς πολιτικούς λόγους, δεν θα υπήρχε αυτό το πρόβλημα που υπάρχει στο ΠαΣοΚ σήμερα. Είναι δυνατόν να ζητάμε την αναστροφή ενός κλίματος, όταν πάνω σε αυτήν την κατάσταση αφασίας που θέλουμε τώρα να αναστρέψουμε, στηρίζουμε τον λόγο της όποιας αριθμητικής υπεροχής του Αρχηγού μας;
Αυτή η αυτό-αναιρετική δομική εικόνα αντικατοπτρίζεται στην εικόνα του κλίματος, που πρέπει να αντιστραφεί αγαπητέ Σύντροφε.
Ποιος θα πρέπει να βγει πρώτος, από αυτόν τον αυτο-αναιρετικό φαύλο κύκλο;
Ποιος θα κάνει πρώτος την καλή αρχή, αν όχι η ίδια η Αρχή; Αν όχι η κεφαλή του φιδιού που τείνει να κυνηγάει και να δαγκώνει διαρκώς την ουρά του, αντί να μεταδίδει τον προωθητικό εκείνο ελιγμό, που χρειάζεται ολόκληρο το σώμα για να κινηθεί;
Διότι το σώμα, είναι διαπιστωμένο πως δεν κινείται Σύντροφε, αλλά γυρίζει μονάχα αλαφιασμένο γύρω από την ουρά του, προσπαθώντας να κλείνει διαρκώς παράθυρα γιατί φοβάται μη πουντιάσει, αναπτύσσοντας έτσι, θέλοντας και μη, φυγόκεντρες δυνάμεις. Ούτε λύση είναι να αυτοκτονήσει πολιτικά ή όποια ‘ουρά’ διότι έτσι το σώμα θα μείνει κολοβό. Ωστόσο η ‘ουρά’ μένει ασάλευτη, όσο και αν δεν αυτοκτονεί.
Αυτά να βγουν να πουν στον κόσμο, ο Πρόεδρος και όλα τα κλιμάκια του ΠαΣοΚ, αποκηρύσσοντας δια του λόγου και της δράσης τους, τις θλιβερές όσο και δεσποτικές νοοτροπίες των οποίων έχουν γίνει οι κύριοι φορείς, αν θέλουμε να αντιστραφεί το υπάρχον κλίμα. Να πάψουν επιτέλους να μοιάζουν με πολιτικάντηδες και να ανακαλύψουν τους πολιτικούς μέσα τους και να τους δείξουν και σε μας. Να πεισθούμε όλοι μας ότι αναγνωρίζουμε τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούμε τώρα, για να είμαστε σε αυτήν την κατάσταση που είμαστε και να αρχίσουμε σιγά-σιγά, τον κοινό βηματισμό, ξανά. Σημασία δεν έχει η αυστηρή οριοθέτηση της κατεύθυνσης, όσο το να μπορούμε να βηματίζουμε μαζί.
Όταν ο γόρδιος δεσμός είναι τεράστιος μπροστά μας και αφορά τον τρόπο που λειτουργούμε τώρα, εμείς ψάχνουμε να βρούμε την άκρη της λύσης του στον παρελθόντα βίο της όποιας κυβέρνησης Σημίτη; Δλδ, ο κακός μας εαυτός, που αφορά την ανεπάρκειά μας, θα εξορκιστεί από μέσα μας με αντι-Σημιτικά βουντού, σαν κι αυτά που τελούν στις εκκλησίες που ιεραρχούν, ο Λαζόπουλος και η Κανέλη; Ο Σημίτης, καλώς ή κακώς, σάρωνε την παλαιολιθική εποχή, στην οποία τείνει να περάσει πλέον και η διαμάχη Γιώργου-Βαγγέλη, σε επίπεδο προσώπων. Εμείς ωστόσο πάμε κατά διαόλου τώρα, επειδή ακριβώς υπάρχει σύγκρουση πολιτικών νοοτροπιών, με επικρατέστερη και ισχυρότερη ακόμη, την απερχόμενη, η οποία συμπαρασύρει και ολόκληρη την παράταξη στην ξέφρενη πορεία της προς το παρελθόν. Οι νοοτροπίες ωστόσο, εγκαταλείπονται στη μοίρα τους. Δεν είναι αναγκαίο να συμπαρασύρουν και τα φυσικά πρόσωπα μαζί τους, ακόμη και αν αυτά υπήρξαν κάποτε οι κύριοι εκφραστές τους. Εξ άλλου, οι ίδιες πολιτικές-ναυάγια του σήμερα, μπορεί να είχαν διαφορετική χρησιμότητα από τη σημερινή, σε άλλες εποχές. Την Πολιτική διορατικότητα ωστόσο, να μπορεί να μεταπηδά από πολιτικές νοοτροπίες-ναυάγια, σε πιο ελεύθερες νοοτροπίες πολιτικής σκέψης και δράσης, δεν πρέπει να την έχει ένας πολιτικός, πόσο μάλλον ένας ηγέτης; Του αρκεί να ονομάζεται αριστερός, και το μόνο του πρόβλημα είναι, πώς να περιγράψει αυτό το ‘αριστερός’ που επικαλείται, τόσο στον εαυτό του όσο και στα ανώνυμα πλήθη, προκειμένου να τα συγκινήσει; Το πρόβλημά μας συνίσταται δλδ, στο να συντάξουμε έναν ελκυστικό ορισμό, δίπλα στο λήμμα ‘αριστερός’, προκειμένου έτσι, να κάνουμε τι; Να αφυπνίσουμε τα αριστερά αντανακλαστικά του κόσμου, και να τον φέρουμε πίσω στο ΠαΣοΚ; Μα αν έγκειται σε κάτι η αξία της Αριστεράς, μπορεί να αφορά μόνο τα σημεία εκείνα της ιστορίας της, που η ίδια συνέβαλε με τη δράση της, προς την απελευθέρωση της ανθρώπινης διάνοιας από την πολιτική χειραγώγηση. Αλλιώς, το να είσαι Αριστερός, είναι ζήτημα αυτοδιάθεσης, τόσο ως προς την προσχώρηση σου στην επωνυμία ‘αριστερός’, όσο και ως προς την παραδοχή, τού όποιου περιεχόμενου θέλει ο καθένας να νοεί κάτω από αυτή την επωνυμία.
Αν δεν αυτενεργήσουμε άμεσα και καταλυτικά ως σύνολο, και αν οι όποιες νοοτροπίες, δεν εναρμονιστούν προς μια δυναμική και ουσιαστική παρουσία, παρά τη φυσική συγκρουσιακή σχέση τους, την οποία πρέπει το ΠαΣοΚ να συνειδητοποιήσει, να αποδεχτεί και να διαχειριστεί σοφά, το μόνο ίσως, που χαριτολογώντας κι εμείς θα μπορούσαμε να προτείνουμε, προκειμένου να αντιστραφεί το κλίμα, είναι να προσληφθεί κάποιος σοβαρός διαφημιστικός κολοσσός, και να βαλθεί να μελετήσει πώς θα πουλήσει στην πολιτική αγορά, το προϊόν ‘αναστροφή του κλίματος στο ΠαΣοΚ’.
Ίσως έτσι, υπό τις επιταγές μιας καίριας διαφημιστικής στρατηγικής, μπορέσουμε να διδαχτούμε τη σύμπνοια, που δεν είμαστε ικανοί να επιτύχουμε ακόμη από μόνοι μας, βάσει των επιταγών της ελεύθερης πολιτικής σκέψης που θα έπρεπε, ως παράταξη, να είχαμε εν ενεργεία, και όχι εν εφεδρεία και ημι-φιμωμένη.
Παίρνουν που παίρνουν τα κόμματα τόσα εκατομμύρια από τις τσέπες μας, με νόμο που ψηφίζουν τα ίδια, ως κρατική επιχορήγηση για την καμπάνια τους (και για να μην ασκούν προφανώς ‘ανέξοδη’ και ‘φτηνή’ κριτική, όπως εμείς) .Ας τα χρησιμοποιήσουν τουλάχιστον έξυπνα, αν μας πέφτει κι εμάς κάποιος ανώνυμος λόγος, πάνω στα χρήματά που μας παίρνουν επωνύμως.
Αλλά και για κάτι τέτοιο, χρειάζεται κάποια πολιτική βούληση, που να είναι σε θέση να επιλέγει τουλάχιστον σωστούς διαφημιστές. Διότι κι εκεί, όπως και παντού, δε βράζουν όλοι στο ίδιο καζάνι.
[ Η αλήθεια είναι, πως παρατηρήσαμε τώρα τελευταία, μια σχετική αλλαγή στον τρόπο σύνταξης κάποιων ομιλιών του Προέδρου μας, όπως και μια σημαντική βελτίωση ως προς τον ρυθμό και την καθαρότητα της άρθρωσης ενός λόγου δεμένου με σωστούς νοηματικούς τονισμούς, τα οποία συνέβαλαν στην έντονη αίσθηση αυτοπεποίθησης, που απαύγασε κυρίως η τελευταία ομιλία του στη Βουλή - για την πρόταση μομφής , αν δεν μας απατά τώρα η μνήμη μας.
Όπως παρατηρήσαμε και την αισθητικά σαφή αίσθηση δικαίου, η οποία γινόταν άμεσα αντιληπτή και από τη γλώσσα του σώματος, και η οποία μας έδωσε την αίσθηση μιας ανάλαφρης – ελπίζουμε όχι επιθανάτιας – ανάσας, η οποία συνοδεύτηκε (συμπωματικά ίσως) και από σχετική ανάκαμψη στις δημοσκοπήσεις. Μας φάνηκε σαν ένας ‘δικός μας’ Γιώργος, με την έννοια που μας φαίνεται ‘δικός μας’ ο Βαγγέλης ή όποιος άλλος. Ευελπιστούμε, η καλή προσπάθεια, να έχει και συνέχεια. Αυτή την αίσθηση θέλουμε να μας δίνει ο Πρόεδρος, και όχι τη θλιβερή αίσθηση που μας έδινε πριν και μετά την 11η Νοεμβρίου, παρά το γεγονός πως εκείνη η ‘αίσθηση’, τον βοήθησε να κερδίσει. Ωστόσο, μάλλον πύρρειος αποδεικνύεται η νίκη, αν δεν αναιρεθούν οι αιτίες, που την καθιστούν πύρρειο
Την ανάγκη αυτής της υπέρβασης πιστεύουμε πως πρέπει να συνειδητοποιήσει ο ίδιος ο Πρόεδρος, προκειμένου να συμβάλλει στην αλλαγή του κλίματος : πρέπει να υπερβεί τον λόγο (την αιτία) για τον οποίο κατάφερε να κατακτήσει την ηγετική θέση που του έχουμε δώσει - γιατί είναι πλασματικός - και να εμπνεύσει πραγματική αιτία ηγετικής παρουσίας. Πρέπει να πείσει, ότι δεν ηγείται για τον λόγο που ο ίδιος γνωρίζει πολύ καλά πως ηγείται, αλλά για έναν άλλο λόγο που οραματίζεται και μπορεί ελεύθερα να εμπνευστεί όσο και να εμπνεύσει. Πρέπει να απεμπλακεί από τις νοοτροπίες που κρατάνε δέσμιο, τόσο τον ίδιο, όσο και την παράταξη. Ο Αρχηγός πρέπει να μας ενώσει και να μας συσπειρώσει, ουσιαστικά. Αλλιώς γιατί να είναι αναγκαίος ο ρόλος του αρχηγού; Αν καταφέρει αυτή την υπέρβαση ο Πρόεδρος, θα την περάσει ήπια και σίγουρα και στον κόσμο, χωρίς θεατρινισμούς ή αμηχανία, και τότε όντως, καθώς νομίζουμε, θα μετουσιωθεί σε ακόμη περισσότερο σημαντική πολιτική μορφή για τον τόπο, απ’ ό,τι ήδη είναι, μέσα στα ‘καλά’ και τα ‘κακά’ που χαρακτηρίζουν τη μέχρι τώρα πορεία του.
Η επωνυμία εξάλλου, αποκτά σημαντική υπόσταση, όταν ο φορέας της μιλά και δρα, από τα βάθη της ανώνυμης διαύγειας που ο ίδιος προσπαθεί διαρκώς να προσεγγίσει μέσα του, και όχι με το να επικαλείται απλώς, ως επώνυμος, πως μιλάει εξ ονόματος του ανώνυμου λαού, ακόμα περισσότερο όταν ο ίδιος ο ανώνυμος λαός του έχει εμπιστευτεί με την ψήφο του, τη θέση να μπορεί να τα επικαλείται αυτά.
Ωστόσο η επωνυμία, είναι μια υποσημείωση μέσα σε μια κατάταξη, που η κατασκευή της νοείται μόνο ως ενδεχόμενη απόρροια εκείνης της ουσίας, που δεν είναι άλλη από την ίδια την ανώνυμη διάσταση της ελεύθερης δράσης του όποιου επώνυμου φορέα].
Αγαπητέ μας Φ.
Ασκούμε το δικαίωμα μας στην ελεύθερη δημόσια επικοινωνία, έτσι όπως το αντιλαμβανόμαστε στην καθολικότητά του - έτσι δλδ όπως θεωρούμε πως θα μπορούσαν να το ασκήσουν όλοι, ανεξαρτήτως του τι εκφράζουν- και αυτό, νομίζουμε πως αποτελεί μια σαφή πολιτική θέση όσο και δράση.
Δεν καταθέτουμε εδώ στρατηγικά σχέδια επέκτασης κομματικών εδαφών, ως άλλος Μεγαλέξανδρος , όσο και αν θεωρούμε πως είναι αναγκαίο να λειτουργήσουμε άμεσα και να κόψουμε τους γόρδιους δεσμούς μας με την αυτο-αναιρετική δράση μας και εκείνη την πολιτική νοοτροπία, που πρέπει να αποτελέσει οριστικά παρελθόν.
Κατά τα άλλα, πιστεύουμε πως θα αρκούσε σε όλους μας ένα καθαρό διανοητικό πιθάρι και ένας ακάλυπτος ουρανός από δεσποτικές (ανώνυμες ή επώνυμες) σκιές, που μας κρύβουν τον Ήλιο.
Σε ευχαριστούμε και πάλι για την δυνατότητα επικοινωνίας που μας δίνεις.
Υ.Γ. Ευχόμαστε περαστικά στον Πρόεδρό μας για το ατύχημά του με το ποδήλατο
και
Καλή Ανάσταση σε όλους μας
Α! Βρήκα και άλλα fingerprints σας:
Ενα στην Αστόρια:
(http://www.biska.gr)
Dear Friends
You are cordially invited to attend a very interesting gathering with main speaker
The member of the Greek Parliament for the Panhellenic Socialist Movement of the A’ District of Thessaloniki and Professor of Constitutional Law at the Aristotle University of Thessaloniki Mr. Evangelos Venizelos.
The Topic of his Speach: «Hellenism of America and our National Strategy”
Tuesday April 29, 2008
At 7:00 p.m.
Cretans' Association Center
32-33 31st Street
Astoria, New York 11106
Open to the public
The event is organized by the following organizations
The Thessaloniki Society of New York
The Pan-Macedonian Association’s Governing District Office of New York
The Macedonian Studies Center
The Cretans' Association of New York "Omonoia"
The Federation of Dodecanesian Societies of the United States and Canada
The Pan-Lemnian Philanthropic Association "HEPHAESTUS"
and the World Council For Hellenes Abroad (SAE), USA Region
Και ένα στο Κολούμπια:
“Greece, the Balkans and the Search for Stability”
Thursday, 01 May 2008, 12:00pm–1:30pm
TBA
Evangelos Venizelos is a Professor and accomplished scholar of Greek constitutional law. He has held numerous positions in the Greek government, including tenures as Minister of Culture, Minister for Development, Minister for Justice, Minister for Transport and Communications, Minister for the Press and Media, Deputy Minister to the Presidency, and government spokesman.
Co-sponsored by the Alexander S. Onassis Public Benefit Foundation U.S.A.
WELL DONE MR.VENIZELOS
αλλα γιατί να τα μαθαίνουμε απο το διαδίκτυο?
Δεν θα μπορούσατε να μας είχατε ενημερώσει ωστε να μοιραστούμε τη χαρά σας?
Αυτή είναι η διαφορά σας με το Γιώργο(και αυτή). Ο ένας κάνει πολλά και δεν λέει τίποτα, και ο άλλος κάνει το τίποτα αλλά με πολλά λόγια.
Κάπου στη μέση είναι ισορροπία κ. Ευάγγελε.
Λιγότερη ταπεινοφροσύνη δεν θα έβλαπτε.
Περιμένουμε τα feedbacks απο τον τουρνέ!
Καλά να περνάτε
Αναστάσιμες ευχές και καλή επιστροφή.
Καλές Γιορτές και καλή Ανάσταση, κ.Βενιζελο.
Καλή Ανάσταση σε όλους.
Θα ήθελα να ρωτήσω πότε προβλέπεται τελικά η έκδοση του αναθεωρημένου εγχειριδίου του Συνταγματικού.
Κυριε Υπουργε χρονια σας πολλα και καλη Ανασταση.Θα ηθελα να με βοηθησετε σε μια απορια που εχω,μια και δεν εχω σχεσεις με την επιστημη σας.Νομιζω(ως πολιτης) οτι το ΣτΕ σε οποιαδηποτε προσφυγη πολιτη εναντιον πραξης του Δημοσιου,αμεσως μολις διαπιστωσει οτι η πραξη αναφερεται σε Ν/Σ το οποιο ερχεται ευθεως σε αντιθεση με το Συνταγμα, ΣΕ ΕΠΙΠΕΔΟ ΓΡΑΦΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ,οφειλει να την ακυρωσει αμεσως χωρις να λαβει τιποτε αλλο υποψη του.Θα ηθελα ως εξαιρετος γνωστης του αντικειμενου,σε περιπτωση που ειναι σωστο αυτο που εγραψα, να μου συστησετε καποια σχετικα βιβλια τα οποια θα μπορεσω να αγορασω κατεβαινοντας στην Θεσσαλονικη μια και ειμαι απο επαρχια.Το email μου : iudscp@yahoo.gr.
Κυριε Υπουργε σας ευχαριστω και με συγχωρειτε για την ενοχληση.Δεν εχω αλλο τροπο...
Καλό Πάσχα και σε σάς!
Και καλή ανάσταση εκεί στις ΗΠΑ…
γιατί εδώ στην Ελλάδα, δεν "παίζει" η ανάσταση (για την ώρα)- τα ποδήλατα να είναι καλά και από ποδηλάτες...
Τώρα που είπα για ποδήλατο...
αυτές τις ημέρες, ένεκα της πτώσης, μου έρχεται κατ΄ εξακολούθηση στο μυαλό μια φράση σας ή μάλλον η γνωστή πρώτη φράση στο βιβλίο σας Η ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ:
«Η Ευρώπη είναι ένα ποδήλατο. Πρέπει να κάνει κανείς συνεχώς πεντάλ για να κινείται. …»
Να υποθέσω πως ότι συμβαίνει με την Ευρώπη ισχύει παντού, ισχύει δηλαδή και για τα πολιτικά κόμματα. Ε?
Δίλημμα: Τι συμβαίνει όταν κάποιος, ο αρχηγός των ποδηλατών πέφτει κάθε τρείς και λίγο από το ποδήλατο;- και φυσικά δεν μιλάω (μόνο) μεταφορικά.
Να υλικό για το επόμενο βιβλίο σας:
Το ΠΑΣΟΚ είναι ένα ποδήλατο σταθμευμένο? Και ένα ή πρέπει να κάνει κανείς συνεχώς πεντάλ και να μην πέφτει?
Αναπτύξτε δε και το φιλοσοφικό στοχασμό: ένα ποδήλατο σταθμευμένο είναι ποδήλατο και αν ναι, για πόσο καιρό θα είναι ποδήλατο όταν είναι πάντα σταθμευμένο ? κτλ
..προτάσεις…
Περιμένουμε την απάντηση σας.
Επίσης, βρήκα στην Washington Times
ένα άρθρο για τις περιπετειες σας στις ΗΠΑ, και σκέφτηκα να το μεταφέρω:
(Οποιοι ενδιαφέρονται για το πρωτοτυπο διεύθυνση είναι:
http://www.washingtontimes.com/
article/20080423/FOREIGN/698423088)
" Embassy Row
By James Morrison
April 23
Ένας σοσιαλιστής μέλος του Ελληνικού Κοινοβουλίου εχθές έθεσε μια , όπως την αποκάλεσε, «σκόπιμα προκλητική» ερώτηση:
«Είναι οι ΗΠΑ ήδη μέλος της Ε.Ε. ;»
Η Washington ίσως να βρίσκετε περί τα 4000 μίλια μακριά από τις Βρυξέλες, όμως οι αποφάσεις που λαμβάνονται στον Λευκό Οίκο έχουν ισχυρή επίδραση στις αποφάσεις που λαμβάνει η Ε.Ε στην πρωτεύουσα του Βελγίου, είπε ο Ευάγγελος Βενιζέλος στους ειδικούς επί της εξωτερικής πολιτικής στο Woodrow Wilson International Center for Scholars.
Ο κ. Βενιζέλος, μέλος του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κόμματος, γνωστό ως ΠΑΣΟΚ, πρόσθεσε ότι οι ΗΠΑ εκτιμούν ότι η Ε.Ε. των 27 είναι μια οικονομική συμμαχία, και όχι παράγοντας εξωτερικής πολιτικής στη παγκόσμια σκακιέρα.
«Επιθυμούν μια Ευρωπαϊκή αγορά» είπε αναφερόμενος τις ΗΠΑ.
Πάρα ταύτα, προσέθεσε, η Washington δεν επιθυμεί μια Ε.Ε. με κοινή εξωτερική πολιτική που θα μπορούσε να προκαλέσει τις ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ ή στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, στο οποίο μόνον δύο κράτη μέλη τις ΕΕ, η Βρετανία και η Γαλλία, κατέχουν μόνιμες θέσεις.
Μέχρι στιγμής, η Ε.Ε. λειτουργεί περισσότερο ως κοινή αγορά παρά ως υπερ-εθνική ομοσπονδία κρατών με μια Ευρωπαϊκή κυβέρνηση απαρτιζόμενη από το κυβερνών κόμμα και το κόμμα της αντιπολίτευσης, είπε ο κ. Βενιζέλος ο οποίος έχει διατελέσει στην Ελλάδα Υπουργός Δικαιοσύνης, Υπουργός Ανάπτυξης και Υπουργός Πολιτισμού.
Παρόλο που η επιρροή των ΗΠΑ στις Βρυξέλες είναι ισχυρή, δεν είναι όμως κυρίαρχη , πρόσθεσε ο κ. Βενιζέλος, τονίζοντας την περίπτωση της Γεωργίας και της Ουκρανίας ως τα πρόσφατα παραδείγματα της υπερ-ατλαντικής έντασης. Στη σύνοδο κορυφής στη Ρουμανία στις αρχές του μήνα, ο πρόεδρος Μπούς αντιμετώπισε την άρνηση της Ευρώπης στην πρόταση του να ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις των συμβαλλόμενων κρατών του ΝΑΤΟ με τις δύο πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες. Η Ευρώπη επισήμανε την άρνηση της Ρωσίας.
«Ο πρόεδρος Μπούς πρότεινε την διεύρυνση του ΝΑΤΟ η οποία όμως δεν έτυχε αποδοχής από την Ευρώπη» είπε ο κ. Βενιζέλος.
Πρόσθεσε ότι οι ΗΠΑ πρέπει να αντιληφθούν ότι η Ευρώπη θα εμμείνει στις σχέσεις τις με την Ρωσία, η οποία είναι και ο βασικός προμηθευτής ενέργειας στο μεγαλύτερο μέρος της ηπείρου»
Πέραν από τις κάποιες διαφωνίες, υποστήριξε ότι οι στόχοι της Ε.Ε. και των ΗΠΑ είναι σε μεγάλο βαθμό κοινοί.
« Παρά τις διαφορές, είπε, η σχέση των δύο ηπείρων είναι γενετική»
________________________________
Η μετάφραση είναι δική μου.
Ελπίζω ο κ. Βενιζέλος όταν με το καλό επιστρέψει να μας δώσει τη δυνατότητα να έχουμε πλήρη εικόνα των όσων διημείφθησαν στο ταξίδι αυτό.
ΕΡΩΤΗΣΗ:
οι εφημερίδες γιατί δεν το καλύπτουν όπως θα έπρεπε παρά μόνο αρέσκονται σε ανόητα σχολια;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ:
Σιγά το νέο! Άλλωστε τι είναι πιο σημαντικό; οι σχεσεις ΕΛΛΑΔΟΣ-ΗΠΑ-ΕΕ ή τα ποδήλατα;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ 2:
τα ποδήλατα φυσικά, διότι ως ποδήλατο που είναι η ζωή μας πρέπει να είμαστε φίλα προσκείμενοι στους
(ντεμεκ) ποδηλάτες
(κάπου διάβασα οτι η πατρότητα του όρου "ντεμεκ" - βλ.ντεμέκ μεταρρύθμιση- ανήκει στον κ. Ραγκούση. Ελπίζω να μη μου ζητήσει πνευματικά δικαιώματα)
Κύριε υπουργέ,από καρδιάς σας εύχομαι, Καλή Ανάσταση , Καλό Πάσχα με υγεία !
ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ΚΑΙ ΣΕ ΕΣΑΣ
Χρόνια πολλά και Χριστός Ανέστη!
Hey, yo...what's up bro?
You in the States, man? What's ya doin' lol? Hope you chillin' in NY, man? Did you go down Broadway? It's good fun being there at Easter, man!
In case you didn't figure me out yet...this is Snoop Dog, bro! Peace, my man!
Snoop Dog
NYC, all the time!
Και τι όφελος μπορεί να έχει μια επαφή με στελέχη του Κογκρέσου;
Χριστός Ανέστη και χρόνια πολλά :)
Εγω εχω μια ιδιετερως πολιτικη και με βαθος συζητηση με ενα αρνι .Πριν το φαω παντα.Στην τελευταια του ευχη μου ειπε να σας πω χρονια πολλα και καλες γιορτες , να λοιπον που τα μεταφερω μαζι με τις δικες μου.
Χρόνια πολλά σε σάς και στους φίλους του ιστολογίου!
Χαίρομαι ιδιαιτέρως αφενώς που είστε μακρυά απο την Ελλάδα (δύσκολη, πολύ δύσκολη χώρα!)
και αφετέρου που βρίσκεστε στις ΗΠΑ.
Για κάποιο περίεργο λόγο αισθάνομαι ασφάλης:
Ο πρωθυπουργός μας είναι συνεχώς στην Ρωσία,
οπότε χρειαζόμουν ένα αντίβαρο στις ΗΠΑ- ψυχροπολεμικές μνήμες ? (why not?)
Ναι ΟΚ, δεν είστε εσείς το θεσμικό αντίβαρο του Πρωθυπουργού, το γνωρίζω. Αλλά εσείς είστε το ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ αντίβαρο.
Εξάλλου εάν πήγαινε ο ΓΑΠ στις ΗΠΑ δεν θα ένιωθα καμία απολύτως ασφάλει.
Well,
Μια που είστε στις ΗΠΑ θα μπορούσατε να μας ενημερώσετε σχετικα με το κλιμα που επικρατεί εκεί όσον αφορά την συμφωνία Ελλάδας-Ρωσία για τον South Stream?
Η δική σας γνώμη ποια είναι?
Πιστεύετε πως εξάντλησε κάθε διαπραγματευτική δυνατότητα ο κ. Καραμανλής;
Επίσης,
τι γίνεται με τις εκλογές;
Φοβούμαι πως ο Ομπαμα θα πάρει μεν το χρίσμα αλλά σε κάμια περιπτωση δεν θα καταφέρει να πάρει τις προεδρικές εκλογές. Ο προεκλογικος αυτός αγώνας
Φιλιά στη
New York, New York
Τα προσωπα που σας καλεσαν ανηκουν σε μια κοινοτητα που κατα 90% υποστηριζε τη χουντα,οπως ειχε πει ο Γιωργος Παπ...
Με βασιλοχουντικους που κανουν εκδηλωσεις με χλαμυδες πηγατε να κανετε κολληγια ?
Ευχές για ότι η καρδία και ο νους επιθυμεί.
Ένα παράπονο.
Το Νησί που γεννήθηκα και ζω πρόσφατα έγινε δεκτό στα μνημεία της παγκόσμιας κληρονομιάς της Ουνέσκο.
Ποιος αλήθεια θα ασχοληθεί σοβαρά με τον πολιτισμό μας ????
Τι πρέπει να κάνουμε σαν πολίτες αυτού του νησιού για να μας δώσει το Κέντρο σημασία ????
Πως ένας χρεοκοπημένος Δήμος θα ανταπεξέλθει στις υποχρεώσεις απέναντι στις απαιτήσεις της Ουνεσκο ????
Οι καταλήψεις και η κατάλυση του Νόμου είναι ο εύκολος δρόμος , υπάρχει κάτι που μπορούμε να κάνουμε ????
Ξέρω πως είναι δύσκολο να μου απαντήσετε .
Απλά θέλω να τα ξέρετε . Αλώστε υπηρετήσατε τον πολιτισμό και ξέρω πως με καταλαβαίνετε
Σας ευχαριστώ για την φιλοξενία.
Γιώργος Τσερεμής Κέρκυρα
Ευχή για μια πραγματική πολιτιστική και πολιτική Ανάσταση .
Γεννήθηκα και ζω 46 χρόνια στην Κέρκυρα και γράφω σήμερα γιατί πραγματικά έχω ένα παράπονο σαν Έλληνας .
Η μεγαλύτερη πολιτιστική και όχι μόνο Τιμή που δεχθήκαμε σαν Νησί τα χρόνια τουλάχιστον που βρίσκομαι στην ζωή είναι η ένταξη μας στα Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομίας της ΟΥΝΕΣΚΟ!!!
Ως Λειτουργός αυτού του Υπουργείου θα ήθελα παρακαλώ να μου απαντήσετε αν αυτό είναι εφικτό δημόσια η προσωπικά στα παρακάτω ερωτήματα.
Ποια ευκαιρία μεγαλύτερη από αυτή περιμένει ο όποιος Υπουργός Πολιτισμού για να επισκεφτεί και να παραλάβει τα σύμβολα της ΟΥΝΕΣΚΟ για ένα τμήμα της Ελληνικής επικράτειας που τιμά τον Τόπο και την Ελλάδα ?
Ευχαριστούμε τον γ Γραμματέα του Υπουργείου αλλά περιμέναμε κάτι παραπάνω όμως απούσα ήταν και η Αξιωματική Αντιπολίτευση γιατί?
Μήπως αλήθεια ένας χρεοκοπημένος Δήμος όπως ο δικός μας με ελλείμματα που φτάνουν τα 50.000.000 μπορεί να ανταπεξέλθει στον προγραμματισμό των παρεμβάσεων που έχει υποσχεθεί το Κράτος μας στην ΟΥΝΕΣΚΟ όσο καλή διάθεση και αν έχει ο Δήμαρχος και όλο το Δημοτικό Συμβούλιο ???
Μήπως θα πρέπει να καταφύγουμε στην κατάλυση των νόμων , με καταλήψεις , φωνές και φασαρίες αν και είμαστε πολιτισμένοι για να διεκδικήσουμε το αυτονόητο ???
Σας παρακαλώ πέστε μου τι μπορούμε να κάνουμε ???
Ξέρω ότι θα έρθετε σύντομα στο Νησί μας , και σας παρακαλώ πείτε στο φιλότιμο Δήμαρχο μας πως μπορεί να αντιμετωπίσει την κατάσταση.
Είμαι 24 χρόνια συνδικαλιστής και αλήθεια σας λέω δεν ξέρω με ποιο τρόπο να απαντήσω στις πολλές ερωτήσεις των συναδέλφων για την αδιαφορία του κεντρικού Κράτους
Σας ευχαριστώ για την φιλοξενία
Γιώργος Τσερεμής Κέρκυρα
Τηλ . 6944 272999
Email tsremis@panafonet.gr
ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΤΡΙΑ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ:
1. Ή ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΤΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΣΑς
2. 'Η ΟΥΔΕΙΣ ΕΠΙΘΥΜΕΙ ΠΙΑ ΝΑ ΣΥΝΔΙΑΛΛΕΓΕΤΑΙ ΔΙΑΔΥΚΤΙΑΚΑ ΜΑΖΙ ΣΑΣ
3. Ή ΚΑΤΙ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΚΑΛΑ ΣΤΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΣΑΣ
Θέλω να πω οτι δεν καταλαβαίνω για πιο λόγο ο μεσος χρόνος ανάρτησης ενός σχολίου είναι απο 5 έως 15 ημέρες;
Εν τέλει καταργήστε το moderation,
διοτί σας βλάπτει πολύ.
Ούτε ερώτηση στη βουλή να καταθέταμε.
Με ειλικρινή εκτίμηση,
Γιώργος
Διαβάζω κατά καιρούς με μεγάλη προσοχή το blog σας αλλά και διάφορες τοποθετήσεις σας στα ΜΜΕ.
Θεωρώ πως ο τρόπος με τον οποίο κινηθήκατε κατά την περίοδο που θέσατε υποψηφιότητα για την προεδρία του ΠΑΣΟΚ, σας αδίκησε.
Δεν θα το αναλύσω τώρα, αν και εφόσον μου το ζητήσετε θα το κάνω με μεγάλη μου χαρά.
Ελπίζω την επόμενη φορά να υπάρξουν δίπλα σας πιο νηφάλιοι συμβουλοι.
Με εκτίμηση,
Τάσος Ραντζάκς
www.rantar.blogspot.com
Χρόνια πολλά.
Ελπίζω οι επαφές σας στις ΗΠΑ να ήταν χρήσιμες και αποδοτικές,κυρίως για τα Εθνικά μας θέματα.
Καλή επιστροφή στην πατρίδα..
HEY! WHAT'S UP?
Still in America?
NEW YORK, NEW YORK (?)
IF I CAN MAKE IT THERE,
I ll MAKE IT EVERYWHERE (?)
Ναι, EVERYWHERE, BUT OF GREECE!
Οπότε, άντε!
Ελάτε πίσω!
ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ
ΤΡΙΤΕΚΝΩΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ
΄΄ΤΡΙΤΕΚΝΙΑ=ΠΟΛΥΤΕΚΝΙΑ΄΄ 582 00 Φιλίππου 48 Έδεσσα
Τηλ.:6944161115,6948781645 e-mail: triteknoi_pea@yahoo.gr,
triteknoi_edessa@yahoo.gr
Έδεσσα 10 Μαΐου 2008
Αξιότιμε κε Υπουργέ,
Θα θέλαμε την ενργό υποστήριξή σας για την ένταξη στον κοινωνικό πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ του δικαίου αιτήματος 250.000 τρίτεκνων οικογενειών για πλήρη εξομοίωση των γονέων με τρία τέκνα με τους πολυτέκνους(ν.1910/44 και συναφών νομοθετημάτων)
Τα μέλη της Π.Ε.Α.Τ είναι στην διάθεσή σας για παροχή λεπτομερέστερης ενημερώσεως επί του δικαίου αιτήματός μας.
Με τιμή
Η Υπεύθυνη Συντονισμού
Γαρυφαλλιά Παπαδοπούλου
Ο Γεν.Γραμματέας
Σταύρος Πουρτουλίδης
Κύριε Βενιζέλο φαίνετε πως είστε πιστός άνθρωπος. Για τους νεοειδωλολάτρες οι οποίοι θέλουν να αναβιώσουν την Αρχαία Θρησκεία τι έχετε να πείτε? Έκανα μια σχετική μελέτη στο:
http://alithiatruth.blogspot.com/
Συγχαρητήρια για την παρουσία σας, στο συμπόσιο του ιδρύματος Μητσοτάκη. Αποδείξατε, ότι δεν είσαστε "μικρός".
Ανάρτηση Σχολίου
Links to this post:
Δημιουργία Συνδέσμου
<< Home